Офаридаи нав — на аз рӯи ҷисм
Аз ин рӯ, аз ин пас мо ҳеҷ касро аз рӯи ҷисм намешиносем… Бинобар ин, агар касе дар Масеҳ бошад, вай офаридаи нав аст. 2 Қӯринтиён 5:16–17 2 Қӯринтиён 5:16-17 · NKJV
Ф. Б. Ҳоул
Масеҳ дигар дар ин ҷаҳон аз ҷиҳати ҷисмонӣ дар миёни мо нест ва азбаски мо низ акнун бо Ӯ зиндагӣ мекунем, тартиботи нави корҳо ба вуҷуд омадааст. Ҳатто худи Масеҳро мо ба тарзи нав мешиносем. Павлус дар рӯзҳои ҷисми Масеҳ дар миёни онҳое набуд, ки Масеҳро «аз рӯи ҷисм» мешинохтанд. Аммо ҳатто агар ӯ мебуд ҳам, Ӯро дигар ба ин тариқ намешинохт. Аммо мо низ ҳеҷ касро аз рӯи ҷисм намешиносем.
Ҳамчун офаридаи нав дар Масеҳ, мо худро дар ҷаҳони нав мебинем. Мо ҳанӯз аз ҷиҳати ҷисм дар он ҷо нестем. Ин интизори омадани Худованд аст. Аммо мо аз ҷиҳати ақл ва рӯҳ дар он ҷо ҳастем. Ҳатто имрӯз рӯҳҳои мо дар миёни чизҳои комилан нав, чизҳое, ки дар рӯзҳои тавбанакардаи мо комилан номаълум буданд, ҳаракат мекунанд; инчунин ҳатто чизҳои кӯҳнаи ин офариниши ҳозира, ки дар миёни онҳо ҳаракат мекунем, аз ҷониби мо ба тарзи нав дида мешаванд.
Ин ҳақиқат бояд аз ҷониби ҳамаи мо ба таври амиқ дарк карда шавад. Чӣ қадар мушкилот дар миёни масеҳиён ба миён меояд, зеро онҳо якдигарро аз рӯи ҷисм, дар асоси кӯҳна ва ба тарзи дунё мешиносанд ва бо ҳам муносибат мекунанд. Он гоҳ осонтарин ва табиитарин чиз ин аст, ки ба гурӯҳҳо ва дастаҳо ҷудо шаванд, писандидаҳо ва нописандидаҳои худро дошта бошанд, бо ин ё он ҳамбовар то ба миён омадани ихтилоф ба таври бениҳоят дӯстона бошанд, вақте ки антагонизми баробар бузург ба миён меояд. Ҳамаи ин гуна чизҳо, ҳатто дӯстӣ ва хушмуомилагӣ ва мувофиқати зоҳирӣ, дар асоси нодуруст қарор дорад. Ин аз рӯи ҷисм аст, на аз рӯи офариниши нав ва Рӯҳи Худо. Агар ҳамаи муқаддасон якдигарро дар асоси нав мешинохтанд, чӣ гуна тағироте дар намуди чизҳое, ки ҳоло дар Калисои Худо ҳукмфармост, ба амал меомад.
