3 Муборак аст Худо ва Падари Худованди мо Исои Масеҳ, ки бо марҳамати бузурги Худ, ба василаи эҳьёи Исои Масеҳ аз мурдагон, моро аз нав ба вуҷуд овард барои умеди зинда,
4 Барои мероси бефано, пок ва пажмурданашаванда, ки дар осмон барои шумо маҳфуз аст,
5 Ки бо қуввати Худо ба воситаи имон нигоҳ дошта мешавед барои наҷоте ки муҳайё шудааст, то ки дар замони охир ба зуҳур ояд.
3 Муборак аст Худо ва Падари Худованди мо Исои Масеҳ, ки моро бо ҳар баракати рӯҳоние ки дар афлок аст, дар Масеҳ баракат додааст,
4 Чунон ки моро пеш аз таъсиси ҷаҳон дар Ӯ баргузидааст, то ки ба ҳузури Ӯ дар муҳаббат муқаддас ва беайб бошем.
5 Моро пешакӣ муайян намудааст, ки ба василаи Исои Масеҳ бар тибқи салоҳдиди иродаи Худ, ба фарзандӣ қабул кунад,
6 Барои ҳамду санои ҷалоли файзи Худ, ки ба мо дар Маҳбуби Худ бо саховатмандӣ бахшидааст.
1 Петрус 1:3–5 · Нома ба Эфсӯсиён 1:3–6 · KM92
Петрус аллакай ба ин муқаддасоти пароканда мавқеи онҳоро дар Масеҳ дар оятҳои ифтитоҳӣ хотиррасон карда буд. Акнун ӯ ба ҳамду сано барои умеде, ки ҳар як пайрави Масеҳ метавонад лаззат барад, мебарояд. Чунин ба назар мерасад, ки аксар вақт вақте ки Рӯҳи Худо ба мо як ҳақиқати аҷиберо медиҳад, Ӯ муаллифи инсонро водор мекунад, ки ба доксология барояд, то оҳанги он чиро, ки меояд, муқаррар кунад. Павлус дар Эфсӯсиён 1:3–6 изҳороти шабеҳи ҳамду сано медиҳад: «Муборак аст Худо ва Падари Худованди мо Исои Масеҳ, ки моро бо ҳар баракати рӯҳонӣ дар ҷойҳои осмонӣ дар Масеҳ баракат додааст … ки бо он моро дар Маҳбуб қабул кард.» Ин ҳангоми пурра хондан як ҷумлаи хеле дарозро ташкил медиҳад, аммо он пур аз ҳақиқати ивазнашавандаест, ки барои имондор қувват аст!
Эълони Петрус дар ин порча моро боз ба Худо ва Падари Худованди мо Исои Масеҳ ишора мекунад. Дар ҳар ҷое, ки мо Ӯро пайдо мекунем, Ӯ манбаъест, ки аз он ҳама баракатҳои мо ҷорӣ мешаванд. Ӯ манбаи тасаллӣ ва рӯҳбаландии мо, манбаи мавқеи мо дар назди Ӯ ва манбаи умеди мост!
