Қиссаи се пайғамбар
Каломи Худованд, ки ба Ҳушаъ нозил шуд… дар айёми Еробоом ибни Юош, подшоҳи Исроил. Суханони Амос… дар айёми Еробоом ибни Юош, подшоҳи Исроил. Амос 1:1 NKJV Еробоом ибни Юош, подшоҳи Исроил… қаламрави Исроилро барқарор кард… мувофиқи каломи Худованд Худои Исроил, ки Ӯ ба воситаи бандаи Худ Юнус ибни Амитой, пайғамбар, гуфта буд. 2 Подшоҳон 14:23, 25 NKJV Акнун каломи Худованд ба Юнус ибни Амитой нозил шуд, ки мегӯяд: «Бархез, ба Нинвеҳ бирав». Юнус 1:1–2 NKJV NKJV
Стивен Кэмпбелл
Ҳушаъ, Амос ва Юнус ҳама дар як давраи замон ба Худованд хидмат мекарданд. Он рӯзҳо дар Исроил рӯзҳои душвор буданд. Еробооми II, ҳокими шарир, дар тахт нишаста буд. Ӯ хеле пас аз Еробооми аввал, ки салтанати шимолиро ба бутпарастӣ бурд, зиндагӣ мекард. Аммо, ин Еробоом ҳамаи гуноҳҳои аввалро идома дод: «Ӯ дар назари Худованд бадӣ кард; ӯ аз ҳамаи гуноҳҳои Еробоом ибни Набот, ки Исроилро ба гуноҳ водор карда буд, дур нашуд» (2 Подш. 14:24). Бо вуҷуди ин, Худо ба ӯ ҳадди аққал се пайғамбарро фиристод. Ҳар яке хидмати беназир дошт, аммо ҳар яке ба Еробоом имконият дод, ки аз Худованд бишнавад — хоҳ сухани огоҳӣ дар мавриди Ҳушаъ ва Амос, ё баракати ношоиста дар мавриди Юнус.
Аммо пас, азбаски ҳар се пайғамбар ҳамзамон буданд, аҷиб аст, ки чаро Худо Юнусро барои мавъиза ба Нинвеҳ интихоб кард. Чаро Худо Ҳушаъ ё Амосро нафиристод? Оё онҳо эҳтимолан фавран итоат намекарданд, мустақиман ба Нинвеҳ намерафтанд ва аз ҳама мушкилоте, ки Юнус бо тӯфон, моҳӣ, кирм ва дили саркаши худ дошт, канорагирӣ намекарданд?
Шояд ҳамин тавр бошад. Аммо Худо аксар вақт бо мақсадҳои гуногун амал мекунад. Ӯ мехост бо Юнус коре кунад, аммо Ӯ инчунин мехост дар Юнус коре кунад. Ин Юнус буд, ки бояд дар бораи раҳмати Худо меомӯхт, аз ин рӯ Юнус он даъватро қабул кард. Вақте ки мо ба Худо дар байни дигарон хидмат мекунем, биёед дар хотир дорем, ки Ӯ эҳтимолан кӯшиш мекунад, ки ба мо низ чизе омӯзонад.
