Хушхабар– Июн 2020 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Шумо дар кадом тараф ҳастед?
Оё шумо ҳикояи Китоби Муқаддасро шунидаед дар бораи ду марде, ки аз ҳар ҷиҳат муқобили якдигар буданд? Марди сарватманд дар дунё ҳеҷ мушкиле надошт. Ӯ хуб либос пӯшида, хуб сер шуда ва хуб ҷойгир шуда буд. Гадои камбағал, аз тарафи дигар, танҳо пораҳо барои хӯрдан, латтаҳо барои пӯшидан ва бадани пур аз захм дошт.
Аммо, вақте ки онҳо мурданд, чизҳо воқеан тағйир ёфтанд. Дар абадият, марди сарватманд худро дар азоби оташини дӯзах ёфт, дар ҳоле ки гадо Лаъзор дар биҳишт буд. Лаъзорро дида, марди сарватманд илтимос кард, ки ӯро бо каме об фиристанд, то «забонашро хунук кунад». Аммо ба ӯ гуфтанд, ки дар байни онҳо «як хандақи бузург» гузошта шудааст, ки ҳеҷ кас аз он гузашта наметавонад. Пас аз марг, Худо байни наҷотёфтагон ва гумшудагон фосилае мегузорад, ки ҳеҷ гоҳ пур карда намешавад – барои абадият!
Ин ҳикоя дар Луқо 16:19-31(NKJV) дар бораи сарват ва камбизоатӣ нест. Он дар асл дар бораи муносибат бо Худо аст,ки бояд дар ин зиндагӣ оғоз шавад!
Сарвати марди сарватманд ӯро аз Худо дур нигоҳ дошт. Оё дар ҳаёти шумо монеае ҳаст, ки шуморо аз Худо ва абадият бо Ӯ дур нигоҳ медорад? Агар ин тавр бошад, Исо ба таври возеҳ мегӯяд, ки ҳоло вақти он аст, ки онро бартараф кунед – пеш аз он ки фосила ба таври доимӣ муқаррар карда шавад.
Агар шумо ҳозир мемурдед,дар кадом тарафи «хандақи бузург» мебудед? Дар хотир доред, агар шумо дар тарафи Худованд набошед дар ин зиндагӣ шумо наметавонед онро дар оянда иҷро кунед! «Инак, ҳоло вақти қабулшуда аст; инак, ҳоло рӯзи наҷот аст» (2 Қӯр. 6:2).
Исои Масеҳ интизор аст, ки шумо гуноҳҳои худро эътироф кунед ва наҷоти ройгони Ӯро қабул кунед, ки ба Ӯ ҷони худро арзиш дод, вақте ки Ӯ барои мо дар салиби Ҷолҷото мурд. Ин қарори муҳимро ба таъхир нагузоред. Пешниҳоди Ӯро ҳоло қабул кунед, то шумо дар тарафи Худованд дар хандақи бузург дар абадият бошед! Мо метавонем ба шумо бигӯем, ки чӣ тавр.
«Зеро Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт,ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, нобуд нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад» (Юҳ. 3:16).
Ин мақола ҳамчун рисолаи Инҷил аз Файз ва Ҳақиқат дастрас аст.
