Хушхабар– Июн 2023 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Худое, ки шумо ҳанӯз намешиносед
Дар асри 1, воизе бо номи Павлус ба Афина, шаҳри машҳури Юнон ташриф овард. Ин ҷои пурғавғо буд! Бисёр одамон дар бозор меомаданд ва мерафтанд, чизҳоеро, ки дар сафарҳояшон дида ё шунида буданд, тасвир мекарданд.
Павлус нақша дошт, ки бо баъзе дӯстонаш, ки онҳо низ ба Афина сафар мекарданд, вохӯрад. Ҳангоми интизории онҳо, ӯ вақт дошт, ки сайру гашт кунад, ба сӯҳбатҳо гӯш диҳад ва манзараҳоро бубинад. Як чизе, ки диққати ӯро ба худ ҷалб кард, шумораи бутҳо ва маъбадҳое буд, ки ӯ дид. Онҳо дар ҳама ҷо буданд! Дар асл, ӯ ҳатто қурбонгоҳеро дид, ки ба «Худои номаълум» бахшида шуда буд (Аъмол 17:23 NKJV). Аз афташ, мардуми Афина намехостанд, ки ягон худоро аз даст диҳанд, аз ин рӯ, онҳо дар он қурбонгоҳ қурбонӣ мекарданд, танҳо дар сурате, ки ягон худое бошад, ки онҳо ҳанӯз дар бораи он наомӯхта буданд.
Ҷаҳони имрӯзаи мо ба Афина хеле монанд аст,ҳамин тавр не? Бисёр одамон дар бораи Худо эътиқодҳои гуногун доранд. Ӯ кист? Ӯ чӣ гуна аст? Ӯ аз мо чӣ мехоҳад? Азбаски дар бораи Ӯ ин қадар ақидаҳо мавҷуданд, оё муҳим аст, ки мо ба чӣ бовар дорем? Шояд шумо баъзе аз ҳамин саволҳоро додаед. Шояд оилаи шумо ба як Худои мушаххас бовар дорад, ё шояд онҳо ба худоёни гуногун бовар доранд. Ё шояд оилаи шумо бовар дорад, ки Худо тамоман вуҷуд надорад.
Барои Павлус, ин саволҳо дар бораи Худо имконияти олиҷаноберо ба вуҷуд оварданд. Ӯ ба мардуми Афина дар бораи имони худ ба Худое, ки онҳо ҳанӯз намешинохтанд, нақл карданро оғоз кард. Ӯ Худои бузургест, ки ҳама чизро офаридааст – Худои ягонаи ҳақиқӣ, ки дар Китоби Муқаддас ба мо ошкор шудааст. (Ин ҳодиса дар ҳаёти Павлус низ дар Китоби Муқаддас, дар Аъмол 9, 22, 26 сабт шудааст.)
Павлус фаҳмонд, ки Худои ҳақиқӣ ҳама қудрат ва ҳама донишро дорад. Ӯ на танҳо заминро офаридааст, балки Ӯ вақтҳо ва ҷойҳои дақиқеро, ки мо зиндагӣ мекунем, медонист. Аз ин ҳам аҷибтар он аст, ки Ӯ мехоҳад бо мо муносибат дошта бошад. «Ӯ аз ҳар яки мо дур нест», гуфт Павлус, ва агар мо ба Ӯ даст дароз кунем, Ӯ ҳатман ёфт хоҳад шуд (17:27).
Муҳимтар аз ҳама, Павлус илова кард, Худо тавассути Исои Масеҳ шинохта мешавад. Гуноҳҳо ва хатогиҳои мо моро аз Худо дур нигоҳ медоранд, аммо Исо мурд, хуни Худро рехт, ҳамчун пардохти муқаддас барои он гуноҳҳо. Ва он гоҳ Худо Ӯро аз мурдагон эҳё кард! Ин исбот мекунад, ки пардохти Ӯ қабул шудааст; ва агар мо ба Ӯ ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ бовар кунем, мо метавонем бахшида шавем. Эҳёи Исо инчунин Ӯро барои як рӯз довари тамоми ҷаҳон будан соҳибихтиёр мекунад. Агар мо ҳоло гуноҳҳои худро эътироф накунем ва ба Исои Масеҳ ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ эътимод накунем, Ӯ маҷбур мешавад, ки моро барои гуноҳҳоямон доварӣ кунад.
Вақте ки мардуми Афина паёми Павлусро шуниданд,баъзеҳо хандиданд ва дигарон гуфтанд, ки дар бораи он фикр мекунанд. Аммо баъзеҳо бовар карданд ва Худое, ки онҳо намешинохтанд, Худои онҳо шуд! Оё шумо низ ҳамин тавр мекунед? Худое, ки шумо ҳанӯз намешиносед, Худои бузург, ягона Худои ҳақиқӣ аст. Ӯ шуморо мешиносад, дӯст медорад ва шуморо даъват мекунад, ки ба Худованд Исои Масеҳ эътимод кунед, то аз гуноҳҳоятон наҷот ёбед. Мо метавонем ба шумо бештар нақл кунем.
