Хушхабар– феврали соли 2024 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Худои Таолоро чӣ гуна бояд шинохт
Мо метавонем баъзе далелҳоро донем дар бораи Худо – ба монанди ҳикмат ва қудрати Ӯ аз он чи офариниш ошкор мекунад. Аммо ягона роҳи доштани назари дуруст дар бораи Ӯ ин қабул кардани он чизест, ки Ӯ дар бораи Худаш гуфтааст. Мо ҳеҷ гоҳ ба дониши ҳақиқии Худо расида наметавонем, магар ин ки Ӯ Худро ба воситаи муоширати бехатои Китоби Муқаддас, ки Каломи Ӯст, ба мо ошкор кунад.
Танҳо як Худо
Китоби Муқаддас ба таври возеҳ таълим медиҳад, ки танҳо як Худо вуҷуд дорад. Дар Аҳди Қадим ва Аҳди Ҷадид оятҳои зиёде мавҷуданд, ки инро эълон мекунанд. Як ояти Аҳди Қадим мегӯяд: «Бидон… ва дар дили худ андеша кун, ки Худованд Худаш Худост дар осмони боло ва дар замини поён; дигаре нест» (Такрори Шариат 4:39 NKJV).
Дар Аҳди Ҷадид, як котиб эълон кард: «Як Худо ҳаст, ва дигаре нест, ҷуз Ӯ» (Марқӯс 12:32). Яъқуб гуфт: «Ту имон дорӣ, ки як Худо ҳаст. Хуб мекунӣ» (Яъқуб 2:19). Ва Павлус навишт: «Зеро як Худо ҳаст ва як Миёнарав байни Худо ва одамон» (1 Тимотиюс 2:5).
Ягонагии Худо
Маълум аст, ки ягонагии Худо аз ягонагии инсон, ки ӯро маҳдуд мекунад, хеле фарқ мекунад. Инсон наметавонад дар як вақт дар ду ҷой бошад; аммо Худо метавонад. Худои Офаридгор, ки қонунҳои табиатро офаридааст, ба қонунҳои физика ё математика тобеъ нест.
Касе метавонад пурсад: «Агар Худо мехост, ки дар тахти Худ дар осмон ва дар ин ҷо дар замин дар як вақт бошад, оё ин барои Ӯ имконпазир мебуд?» Албатта, имконпазир мебуд! Ин маҳз ҳамон чизест, ки Ӯ вақте ки Масеҳ ба ин замин омад, кард. Худо дар осмон ва ҳамчунин дар замин, дар шахсияти Исои Масеҳ – дар як вақт буд (Луқо 1:37).
Исо кист?
Ин масеҳиён набуданд, ки қарор доданд Исоро «Писари Худо» номанд. Ин Худои Таоло буд. Вақте ки Ҷабраил аз ҷониби Худо фиристода шуд, то ба Марям бигӯяд, ки вай Исоро дар ҳоле ки бокира буд, таваллуд мекунад, Ҷабраил ба вай гуфт: «Ӯ бузург хоҳад буд, ва Писари Ҳаққи Таоло номида хоҳад шуд» (ояти 32).
Ва пас аз таъмид гирифтани Исо, осмон кушода шуд ва овозе аз осмон гуфт: «Ин Писари маҳбуби Ман аст, ки аз Ӯ розиям» (Матто 3:17). Ин писарӣ, албатта, муносибати рӯҳонӣ аст. Ҳеҷ кас дар ақли солим фикр намекунад, ки Худо зан ё маъшуқа дошт. Ин куфр мебуд!
Чӣ гуна бояд донист
Аз ин мо мебинем, ки Исо танҳо як инсон нест. Китоби Муқаддас ба мо мегӯяд, ки «дар Ӯ тамоми пуррагии Худо ба таври ҷисмонӣ сокин аст» (Қӯлассиён 2:9). Он ҳамчунин мегӯяд, ки дар Ӯ «Худо дар ҷисм зоҳир шуд» (1 Тимотиюс 3:16). Исо ба ин ҷо ҳамчун Инсон барои хотири мо омад.
Дӯсти азиз, оё мехоҳӣ Худоро бишносӣ? Ту метавонӣ Ӯро танҳо ба воситаи Китоби Муқаддас, ки Каломи Ӯст, ва ба воситаи Исои Масеҳ, ки Писари Ӯст, бишносӣ. Мо метавонем ба шумо бештар бигӯем.
Ин мақола ҳамчун рисола аз Файз ва Ҳақиқат дастрас аст.
