Июл/Август 2016 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
САВОЛ: Ман масеҳӣ ҳастам ва дили ғамгин дорам. Маҷбур шудам, ки аз донишгоҳ хориҷ шавам. Ғайр аз ин, намудҳои гуногуни озмоишҳо зиёданд, ки вақт ва ҷой ба ман имкон намедиҳад, ки онҳоро нақл кунам. Аз ҳама бадтараш, чунин ба назар мерасад, ки Худо дур аст ва маро намешунавад. Ман хеле ғамгин ҳастам. Лутфан, метавонед ба ман чанд сухани тасаллӣ диҳед?
ҶАВОБ: Вақте ки ман вазъияти шуморо мехондам,он чизе ки дар аввал ба дили ман омад, паёми ҳавворӣ Павлус ба мардуми Афина буд: «Худое, ки ҷаҳон ва ҳар чизеро, ки дар он аст, офаридааст, азбаски Ӯ Худованди осмон ва замин аст, дар маъбадҳои дастсохт зиндагӣ намекунад. Ва Ӯ бо дастҳои одамон ибодат карда намешавад, гӯё ки ба чизе ниёз дошта бошад, зеро Ӯ ба ҳама ҳаёт, нафас ва ҳама чизро медиҳад. Ва Ӯ аз як хун ҳар як миллати одамонро офаридааст, то дар тамоми рӯи замин зиндагӣ кунанд ва замонҳои пешакӣ муайяншуда ва ҳудуди манзилҳои онҳоро муайян кардааст, то ки онҳо Худовандро ҷӯянд, ба умеде ки онҳо Ӯро ҷӯянд ва пайдо кунанд, гарчанде ки Ӯ аз ҳар яки мо дур нест; зеро дар Ӯ мо зиндагӣ мекунем ва ҳаракат мекунем ва вуҷуд дорем, чунон ки баъзе аз шоирони худи шумо гуфтаанд: 'Зеро мо низ насли Ӯ ҳастем.' Аз ин рӯ, азбаски мо насли Худо ҳастем, набояд фикр кунем, ки Табиати Илоҳӣ ба тилло ё нуқра ё санг монанд аст, чизе ки бо санъат ва ихтирои инсон шакл гирифтааст. Ба ростӣ, Худо ин замонҳои ҷаҳолатро нодида гирифт, аммо ҳоло ба ҳама одамон дар ҳама ҷо амр медиҳад, ки тавба кунанд» (Аъмол 17:24-30 NKJV ).
Дар ин ҷо мо мебинем, ки Худо аз ҳар яки мо дур нест. Худо аз шумо дур нест. Аксар вақт мо азоб мекашем, зеро Ӯро намешиносем. Чӣ қадар муҳим аст, агар шумо Ӯро намешиносед, ки ба воситаи Писари Ӯ, Исои Масеҳ, ба Худо рӯй оваред, бе он ки ба худ иҷозат диҳед, ки аз ҳар гуна найрангҳои шайтон тарсед.
Ба онҳое, ки Худовандро мешиносанд, гуфта шудааст, ки Худо онҳоро аз «қудрати торикӣ» наҷот медиҳад (Қӯл. 1:13). Ҳар чизе ки дар гузашта бар зидди шумо буд, бо нигоҳ доштани Сар, ки Исои Масеҳ аст, чунин чизҳо аз роҳи шумо дур карда мешаванд, зеро Ӯ онҳоро ба салиби Худ мехкӯб кардааст (2:13-15). Оё шумо ба ин бовар доред?
Ҳаёт ва дили шумо ба Худованд тааллуқ дорад. Ба Ӯ иҷозат диҳед, ки ҷои сазовори Худро дар дили шумо дошта бошад. Дар бораи он чизҳои даҳшатноке, ки шунидаед ё он чизҳое, ки аллакай ба шумо рӯй додаанд, мулоҳиза накунед. Роҳравии наздиктар бо Масеҳ ба шумо хеле бештар подош медиҳад!
Қӯлассиён 1:14-23-ро хонед: «Ки дар Ӯ мо ба воситаи хуни Ӯ наҷот, яъне бахшиши гуноҳҳоро дорем. Ӯ сурати Худои ноаён, нахустзодаи тамоми офариниш аст. Зеро ба воситаи Ӯ ҳама чизҳое, ки дар осмон ва дар замин ҳастанд, офарида шудаанд, чӣ намоён ва чӣ ноаён, чӣ тахтҳо ва чӣ салтанатҳо ва чӣ ҳукуматҳо ва чӣ қудратҳо. Ҳама чиз ба воситаи Ӯ ва барои Ӯ офарида шудааст. Ва Ӯ пеш аз ҳама чизҳост, ва дар Ӯ ҳама чизҳо вуҷуд доранд. Ва Ӯ сари бадан, яъне калисо аст, ки Ӯ ибтидо, нахустзода аз мурдагон аст, то ки дар ҳама чиз Ӯ сарвар бошад. Зеро Падарро хуш омад, ки тамоми пуррагӣ дар Ӯ сокин бошад, ва ба воситаи Ӯ ҳама чизро бо Худ оштӣ диҳад, ба воситаи Ӯ, чӣ чизҳое, ки дар замин ҳастанд ва чӣ чизҳое, ки дар осмон ҳастанд, бо хуни салиби Худ сулҳ барқарор карда. Ва шумо, ки як вақтҳо дар ақли худ бо корҳои бад бегона ва душман будед, акнун Ӯ шуморо дар бадани гӯшти Худ ба воситаи марг оштӣ додааст, то шуморо дар назари Худ муқаддас, беайб ва беайб муаррифӣ кунад – агар шумо дар имон устувор ва пойдор бимонед ва аз умеди Инҷил, ки шунидед, ки ба ҳар махлуқе, ки зери осмон аст, мавъиза шуда буд, ки ман, Павлус, хизматгор шудам, дур нашавед.»
Оё шумо пай бурдед, ки қудратҳо, салтанатҳо ва ҳукуматҳо аз ҷониби Ӯ, ки Сарвари бадан, нахустзода аз мурдагон аст, офарида шудаанд? Ҳеҷ қудрати торикӣ наметавонад ба ҳокимияти Ӯ муқобилат кунад!
Ман аз шумо сахт илтимос мекунам, ки оштӣ шавед бо Худо ба воситаи Писари Ӯ – баҳси худро бо Ӯ ҳал кунед, то ки шумо бо Ӯ дар он чизе ки Ӯ иҷозат медиҳад, ки рӯй диҳад, мувофиқат кунед. Он гоҳ шумо дар дили худ бо Худо сулҳ хоҳед дошт.
Худо барои ҳаёти шумо нақша дорад ва муҳим аст, ки шумо иродаи Ӯро ҷӯед. Аз Ӯ хоҳиш кунед, ки ба шумо нишон диҳад, ки Ӯ аз шумо чӣ мехоҳад ва сабру тоқатмандона ҷавоби Ӯро интизор шавед.
Агар Худо барои шумо бошад, кӣ метавонад бар зидди шумо бошад? Ҳеҷ кас!
Ҷавоб аз ҷониби Дэвид С. Омоҷола