Хушхабар– Май 2013 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Тавассути хун бехатар
Хуни Масеҳ наҷот медиҳад
Ягона воситаи наҷот аз хашм ва доварии Худои Қодири Мутлақ хуни Исои Масеҳ аст. Вақте ки мо Масеҳро ҳамчун Наҷотдиҳанда ва Худованди худ қабул мекунем, гуноҳҳои худро дар тавбаи ҳақиқӣ ба Худо иқрор мекунем, хуни гаронбаҳои Ӯ моро аз ҳар гуноҳ пок мекунад (1 Юҳанно 1:7).
Масеҳ интихоб ва фиристода шуд
Ин нақшаи худи Худо буд, ки Писари маҳбуби Ӯ бояд Ҷойгузини мо бошад – қурбонии доварии Ӯ бар зидди гуноҳҳои мо. Худо Писари Худро ба ин ҷаҳон бе нақша нафиристод. «Мо дидем ва шаҳодат медиҳем, ки Падар Писарро ҳамчун Наҷотдиҳандаи ҷаҳон фиристодааст» (1 Юҳанно 4:14 NKJV).
Исо Наҷотдиҳандаи таъинкардаи Худо барои ҳама одамон аст ва Худо ба хуни Масеҳ арзиши бепоён медиҳад. Ҳамчун гунаҳкоре, ки ба бахшиш ниёз дорад, оё шумо ба он арзиш медиҳед? «Худованд гуноҳи ҳамаи моро бар Ӯ гузошт» (Ишаъё 53:6). Исо ҳангоми мурдан дар салиб эълон кард: «Тамом шуд» (Юҳанно 19:30). Ӯ метавонад шуморо наҷот диҳад. Оё шумо мехоҳед, ки Ӯ ин корро кунад?
Азоб ва марги Масеҳ
Чашмони худро ба салиб гардонед ва Исоро дар он ҷо хуншор ва барои шумо мурда бубинед. Тоҷи хорро дар сари Ӯ бубинед. Дастҳои Ӯро, ки ба он дарахти лаънатӣ маҳкам мехкӯб шудаанд, бубинед. Чеҳраи Ӯро, ки аз ҳар одами дигар бештар латукӯб шудааст – дар азоби марг бубинед! Ӯ «як бор барои гуноҳҳо азоб кашид, одилон барои беадолатон, то моро ба Худо наздик кунад» (1 Петрус 3:18).
Як лаҳза фикр кунед: хуни Масеҳ барои наҷоти шумо рехта шуд. «Шумо бо ... нуқра ё тилло ... наҷот наёфтаед, балки бо хуни гаронбаҳои Масеҳ, ҳамчун баррае бе айб ва бе доғ» (1 Петрус 1:18-19). Агар шумо хоҳед, ки бехатар бошед, шумо бояд ба Масеҳ ва хуни рехтаи Ӯ эътимод кунед. «Дар Ӯ мо тавассути хуни Ӯ, бахшиши гуноҳҳоро дорем» (Эфсӯсиён 1:7).
Танҳо ба Масеҳ такя кунед
Ҳеҷ чиз ба ҷуз хуни Масеҳ наметавонад ҷонро наҷот диҳад. Амалҳо, дуоҳо ва ашкҳои пушаймонии шумо наметавонанд шуморо наҷот диҳанд. Танҳо хуни Ӯ қудрати наҷот дорад. Муқаддасот наметавонанд шуморо наҷот диҳанд. Оё шумо ба таъмид, тасдиқ, муошират ё риояи Даҳ Аҳком барои наҷоти худ эътимод доред? Ҳеҷ чиз ба ҷуз хуни Исо наметавонад шуморо наҷот диҳад.
Фарқ надорад, ки амалҳои шумо то чӣ андоза дуруст ё то чӣ андоза библиявӣ ҳастанд. Онҳо наметавонанд шуморо наҷот диҳанд! Ба ҳар чизи дигар ба ҷуз хун эътимод кунед, ва шумо нобуд хоҳед шуд. Танҳо ба Исо такя кунед, ва шумо нобуд нахоҳед шуд.
• «Хун аст, ки барои ҷон кафорат мекунад» (Ибодат 17:11).
• «Хуни Исои Масеҳ, Писари Ӯ, моро аз ҳар гуноҳ пок мекунад» (1 Юҳанно 1:7).
Бахшиш ҳамеша кафолат дода мешавад барои гунаҳкоре, ки иқрор мешавад: «Бинобар ин, бидонед ... ки тавассути ин мард (Масеҳ) ба шумо бахшиши гуноҳҳо мавъиза мешавад: ва тавассути Ӯ ҳар кӣ имон оварад, аз ҳама чиз сафед карда мешавад» (Аъмол 13:38-39).
Муаллиф номаълум
Оё шумо мехоҳед, ки тавассути Исои Масеҳ бахшиши гуноҳҳоро ба даст оред? Мо метавонем ба шумо бештар гӯем.
Ҳамчун рисолаи Инҷил дастрас аст аз Файз ва Ҳақиқат.