Хушхабар–Июни 2016 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Панҷ далеле, ки шумо бояд донед
1. Ҳукми Худо
«Касе нест, ки некӣ кунад, ҳатто як нафар ҳам нест... зеро ҳама гуноҳ кардаанд ва аз ҷалоли Худо маҳруманд» (Рум. 3:12,23 NKJV ).
2. Ҳукми Худо
«Лаънатӣ аст ҳар кӣ дар ҳамаи он чи дар китоби шариат навишта шудааст, истодагарӣ намекунад, то онҳоро ба ҷо оварад» (Ғал. 3:10). «Ҳар кӣ имон намеорад, аллакай маҳкум шудааст, зеро ба исми Писари ягонаи Худо имон наовардааст» (Юҳ. 3:18).
3. Таъминоти Худо
«Зеро Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, талаф нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад» (Юҳ. 3:16). «Масеҳ мувофиқи Навиштаҳо барои гуноҳҳои мо мурд» (1 Қӯр. 15:3). «Масеҳ моро аз лаънати шариат халос кард, зеро барои мо лаънат шуд» (Ғал. 3:13).
4. Имконияти шумо
«Аммо ба ҳар кӣ Ӯро қабул кард, ба онҳое ки ба исми Ӯ имон доранд, ҳуқуқ дод, ки фарзандони Худо шаванд» (Юҳ. 1:12).
5. Ягона умеди шумо
«Ҳар кӣ ба Писар имон дорад, ҳаёти ҷовидонӣ дорад; ва ҳар кӣ ба Писар имон намеорад, ҳаётро нахоҳад дид» (Юҳ. 3:36). «Ва дар ҳеҷ каси дигар наҷот нест, зеро ҳеҷ исми дигаре нест... ки ба воситаи он мо бояд наҷот ёбем» (Аъм. 4:12).
Мо метавонем ба шумо бештар нақл кунем дар бораи наҷот тавассути Исои Масеҳ.
Ин паём ҳамчун рисола аз Файз ва Ҳақиқат дастрас аст.
