Хушхабар–Апрели 2016 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Навишта шудааст
Вазъияти мо«Чунон ки навишта шудааст: “Росткор нест, ҳатто яке ҳам нест”» (Рум. 3:10 NKJV).«Ҳамаи мо мисли гӯсфандон гумроҳ шудем; ҳар яке аз мо ба роҳи худ рафт» (Иш. 53:6).«Ҳама гуноҳ карданд ва аз ҷалоли Худо маҳрум шуданд» (Рум. 3:23).
Наҷотдиҳанда«Зеро Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, талаф нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад» (Юҳ. 3:16).«Исои Масеҳ ба ҷаҳон омад, то гуноҳкоронро наҷот диҳад» (1 Тим. 1:15).«Вақте ки мо ҳанӯз гуноҳкор будем, Масеҳ барои мо мурд» (Рум. 5:8).
Наҷоти Ӯ«Музди гуноҳ марг аст, аммо атои Худо ҳаёти ҷовидонӣ дар Исои Масеҳ, Худованди мост» (Рум. 6:23).«Хуни Исои Масеҳ ... моро аз ҳар гуноҳ пок мекунад» (1 Юҳ. 1:7).«Ва дар ҳеҷ каси дигар наҷот нест, зеро дар зери осмон номи дигаре ба одамон дода нашудааст, ки ба воситаи он мо бояд наҷот ёбем» (Аъм. 4:12).
Имконияти мо
- «Ба Худованд Исои Масеҳ имон овар, ва наҷот хоҳӣ ёфт» (Аъм. 16:31).
- «Ҳар кӣ каломи Маро мешунавад ва ба Фиристандаи Ман имон меоварад, ҳаёти ҷовидонӣ дорад ва ба доварӣ намеояд, балки аз марг ба ҳаёт гузаштааст» (Юҳ. 5:24).
Оё шумо он чиро, ки навишта шудааст, мефаҳмед? Мо метавонем онро ба шумо фаҳмонем.
Ин паём ҳамчун рисола (Чунон ки навишта шудааст) аз Файз ва Ҳақиқат дастрас аст.
