Азбукаи наҷот

Азбукаи наҷот Ин далелҳоро қабул кунед «Ҳамаи мо мисли гӯсфандон гумроҳ шуда будем; ҳар яке аз мо ба роҳи худ рафта буд; ва Худованд гуноҳи ҳамаи моро бар Ӯ гузошт». (Ишаъё 53:6) «Ҳама гуноҳ кардаанд ва аз ҷалоли Худо маҳруманд. Ҳеҷ кас некӯкор нест, ҳатто як нафар ҳам нест». (Румиён 3:23, 10) Ин суханонро бовар кунед «Инак! Барраи Худо, ки гуноҳи ҷаҳонро мебардорад!» (Юҳанно 1:29) «Инак, ҳоло вақти мақбул аст… ҳоло рӯзи наҷот аст». (2 Қӯринтиён 6:2) «Ба Худованд Исои Масеҳ имон овар, ва наҷот хоҳӣ ёфт». (Аъмол 16:31) Назди Исо биёед «Назди Ман оед, эй ҳамаи онҳое ки меҳнат мекунед ва бори гарон доред, ва Ман ба шумо оромӣ хоҳам дод». (Матто 11:28) «Масеҳ барои гуноҳҳои мо мувофиқи Навиштаҳо мурд, ва Ӯ дафн шуд, ва Ӯ рӯзи сеюм мувофиқи Навиштаҳо эҳё шуд». (1 Қӯринтиён 15:3-4) Ӯро ҳоло қабул кунед!