Бо ҳамроҳи Худо рост шудан

Бо Худо рост шудан Танҳо як гуноҳ Одаму Ҳавворо аз Боғи Адан берун кард. Агар як гуноҳ боиси аз даст додани биҳишти заминӣ гардида бошад, пас тааҷҷубовар нест, ки як гуноҳ моро аз биҳишти осмони Худо маҳрум мекунад. Рости гап, мо на танҳо як гуноҳ, балки кӯҳҳо гуноҳ дорем: гуноҳҳои фикр, сухан ва амал; гуноҳҳои маълум ва кайҳо фаромӯшшуда; гуноҳҳои пинҳонӣ ва ошкоро. Азбаски гуноҳ моро аз осмон дур мекунад, чӣ тавр мо метавонем аз гуноҳҳоямон халос шавем ва бо Худо рост шавем? Оё мо метавонем гуноҳҳоямонро бо дуоҳо, қурбониҳо ё изҳори пушаймонӣ пардохт кунем? Дуо муҳим аст, аммо танҳо он моро бо Худо рост намекунад. На қурбониҳо ва на пушаймонӣ. Мо наметавонем бо дуо, харидан ё гиря кардан ба осмон роҳ ёбем! Мувофиқи гуфтаи Худо, гуноҳҳои мо танҳо вақте бахшида мешаванд, ки мо ба хуни Исо, Наҷотдиҳанда, бовар кунем, то нархи гуноҳҳои моро абадӣ пардохт кунад: «Ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, омурзиши гуноҳҳоро хоҳад ёфт» (Аъмол 10:43). Гӯш кунед, ки Худо дар бораи ҳолати мо ва оқибатҳои он чӣ мегӯяд: «Ҳама гуноҳ кардаанд ва аз ҷалоли Худо маҳруманд»; ва «Музди гуноҳ марг аст» (Румиён 3:23; 6:23). Худо медонад, ки мо чӣ гуна гуноҳкорем, аммо азбаски Ӯ моро дӯст медорад, Ӯ барои ҳар яки мо наҷотро «ба воситаи фидияе, ки дар Исои Масеҳ аст… ба воситаи хуни Ӯ» фароҳам овардааст (Румиён 3:24-25). Худо мехоҳад, ки шумо омурзиши гуноҳҳоро қабул кунед, ба кори анҷомёфтаи Масеҳ дар салиб такя кунед ва аз донистани он ки шумо бо Ӯ дар осмон хоҳед буд, шодӣ кунед (Луқо 23:43; Юҳанно 14:3). Оё шумо имрӯз бо Ӯ рост намешавед? Навиштаҳо аз Китоби Муқаддаси Шоҳ Ҷеймс, © 1982, Thomas Nelson, Inc. Бо иҷозат.