Имон
Хидматҳои интернетӣ иддао доранд, ки онҳо метавонанд одамони мувофиқро ба ҳам оранд, то дар ҳаёти онҳо хушбахтии доимӣ ба вуҷуд оранд. Ба…
Кафорат
Агар як гуноҳ боиси аз даст додани биҳишти заминӣ шуда бошад, пас тааҷҷубовар нест, ки як гуноҳ моро аз биҳишти осмони Худо маҳрум мекунад…
Хушхабар– Июл/Август 2023 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Чӣ тавр мо гурехта метавонем?
Оё шумо ягон бор дар бораи абадият – то абад ва абад – беохир – фикр кардаед? Чӣ фикри аҷибе! Ҳар яки мо ҷони намиранда дорем. Ҷони шумо дар абадияте, ки ҳеҷ гоҳ тамом намешавад, дар куҷо хоҳад буд? Ҳама чиз дар ин замин ба охир мерасад, аммо абадият не. Худо дар Китоби Худ, Библия, ба мо мегӯяд, ки дар абадият танҳо ду ҷой вуҷуд дорад: осмон ва кӯли оташ (1 Тас. 4:16-17; Ваҳй 20:12,15). Кадоме аз инҳо барои шумо хоҳад буд? к дар бораи абадият – то абад ва абад – беохир? Чӣ фикри аҷибе! Ҳар яки мо ҷони намиранда дорем. Ҷони шумо дар абадияте, ки ҳеҷ гоҳ тамом намешавад, дар куҷо хоҳад буд? Ҳама чиз дар ин замин ба охир мерасад, аммо абадият не. Худо дар Китоби Худ, Библия, ба мо мегӯяд, ки дар абадият танҳо ду ҷой вуҷуд дорад: осмон ва кӯли оташ (1 Тас. 4:16-17; Ваҳй 20:12,15). Кадоме аз инҳо барои шумо хоҳад буд?
Биёед 2000 сол ба таърих баргардем. Дар он ҷо, дар салиби Румӣ, Исои Масеҳ, Писари Худо буд. Чаро Ӯ дар он ҷо буд? Ӯ омада буд, то ҳаёт, саломатӣ ва сулҳро биёрад. Аммо Ӯро пешвоёни қавмаш рад карданд, ки онҳоро водор карданд, то талаби бераҳмонае кунанд: «Ин Мардро дур кунед… Ӯро салиб кунед, Ӯро салиб кунед!» (23:18,21 NKJV).
Ҷаллодони Румӣ Ӯро тозиёна заданд. Онҳо хорҳои дароз ва тезро гирифта, ба тоҷ печонданд ва ба сари Ӯ заданд. Хун аз пушт ва рӯи Ӯ мерехт. Ҳеҷ кас ба Ӯ раҳм накард ва кӯшиш накард, ки Ӯро тасаллӣ диҳад. Сарбозон омада, дастҳо ва пойҳои Ӯро ба он салиб мехкӯб карданд. Дард бениҳоят сахт буд.
Исо дар ин бора чӣ кард? Оё Ӯ барои интиқом аз қотилонаш даъват кард? Оё Ӯ барои раъду барқ аз осмон барои нобуд кардани онҳо даъват кард? Ӯ метавонист. Ба ҷои ин, Ӯ гуфт: «Падар, онҳоро бубахш, зеро онҳо намедонанд, ки чӣ кор мекунанд» (ояти 34). Оё ин имконпазир аст? Оё мо дуруст шунидем? Бале, Ӯ воқеан дуо кард, ки онҳо бахшида шаванд.
Оё шумо дарк мекунед, ки шумо гуноҳкоре ҳастед, ки ба бахшиш ниёз доред? Бале, ҳамаи мо гуноҳ кардаем – хоҳ кам бошад, хоҳ бисёр – зеро Худо мегӯяд: «Ҳама гуноҳ кардаанд ва аз ҷалоли Худо маҳруманд» (Рум. 3:23). Ӯ ҳамчунин мегӯяд: «Музди гуноҳ марг аст, аммо атои Худо ҳаёти ҷовидонӣ дар Исои Масеҳ, Худованди мост» (6:23). Оё шумо пешниҳоди аҷиб ва ройгони наҷотро аз ҷониби Худо нодида гирифтаед? Шахсе, ки пайваста аз пардохти андозҳояш саркашӣ мекунад, дар ниҳоят ба зиндон меафтад – чунон ки сазовор аст. Аммо ҳамаи онҳое, ки Масеҳ ва пешниҳоди бахшиши Ӯро нодида мегиранд, дар кӯли оташ хоҳанд афтод – чунон ки сазовор аст.
Деҳқоне, ки барои кор дар киштзорҳояш бояд аз ҷӯйборе мегузашт,барои кор дар киштзорҳояш, борҳо дар бораи чӯбҳои пӯсидаи пулаш огоҳ карда шуд. Ҷавоби ӯ ҳамеша ин буд: «Ҳафтаи оянда ба он ғамхорӣ мекунам». Як шаби тӯфонӣ ӯ аз киштзорҳо ба хона бармегашт. Вақте ки ӯ аз пули маҳкумшуда гузашт, он фурӯ рехт ва марди бечора дар ҷӯйбори пурталотум ғарқ шуд.
Оё шумо ҳамчун шахсе, ки бахшиши Исои Масеҳро нодида мегирад, хоҳед мурд? Библия мегӯяд: «Чӣ тавр мо гурехта метавонем, агар чунин наҷоти бузургро нодида гирем?» (Ибр. 2:3). Ҷавоби шумо чист? Умедворем, ки шумо намегӯед: «Ман таваҷҷӯҳ надорам! Ин дунё барои он сохта шудааст, ки ман аз он лаззат барам. Ҳеҷ яке аз дини рӯйтуршидаи шумо барои ман нест!» Ё шояд шумо баҳонаи дигаре доред?
Истед ва гӯш кунед, ки Исо мегӯяд: «Падар, он мардро бубахш, он занро, ки бар зидди Ман гуноҳ кардааст, бубахш. Онҳоро бубахш, Падар». Ба овози меҳрубони Ӯ гӯш диҳед, ки ба шумо мегӯяд: «Назди Ман оед, ҳамаи шумо, ки меҳнат мекунед ва бори гарон доред, ва Ман ба шумо оромӣ хоҳам дод» (Мат. 11:28). «Касе ки назди Ман ояд, Ман ӯро ҳеҷ гоҳ берун намекунам» (Юҳ. 6:37).
Ин огоҳиро фаромӯш накунед: Чӣ тавр шумо гурехта метавонед, агар пешниҳоди файзбахши Худоро барои бахшиш қабул накунед? Библия равшан мегӯяд: шумо гурехта наметавонед! Мо метавонем ба шумо бештар гӯем.
Ин мақола ҳамчун рисола аз Файз ва Ҳақиқат дастрас аст.
