Санги васвасашуда
Ҳазрати Исои Масеҳ аксар вақт аз ҷониби одамони гуногун: китобдорон, фарисиён, саддуқиён, ҳуқуқшиносон ва дигарон васваса мешуд. Боре, як ҳуқуқшинос аз Ӯ пурсид: «Устод, дар шариат кадом ҳукм бузургтар аст?» (Мат. 22:36 NKJV ). Чанде пеш аз ин савол, як фарисӣ ба Худованд гуфт: «Ба мо бигӯ... ту чӣ фикр мекунӣ? Оё ба қайсар андоз додан ҷоиз аст ё не?» Аммо Исо бадкирдории онҳоро дарк карда, гуфт: «Чаро Маро месанҷед, эй риёкорон?» (оятҳои 17-18).
Худованд ҳангоми васваса шудан аз ҷониби Иблис ошкор шуд
Тақрибан се сол пеш, Ҳазрати Исо аз ҷониби Иблис васваса шуд. Пас аз он ки Исо 40 шабу рӯз бе хӯрок буд ва хеле гурусна монд, Иблис Ӯро даъват кард: «Агар Ту Писари Худо бошӣ, фармон деҳ, ки ин сангҳо нон шаванд» (4:3). Аммо он чизе ки мо медонем, ин аст, ки Ҳазрати Исо ҳам «Нони Ҳаёт» ва ҳам «Санги зинда» аст (Юҳ. 6:35; 1 Пет. 2:4). Иблис низ инро медонист, зеро он чизе ки ХУДОВАНД «гуфт... шуд; Ӯ фармон дод, ва он устувор монд» (Заб. 33:9). Аз ин рӯ, Худованд ҷавоб дод: «Навишта шудааст: «Инсон на танҳо бо нон зиндагӣ мекунад, балки бо ҳар калимае, ки аз даҳони Худо мебарояд»» (Мат. 4:4).
Сипас Иблис Исоро ба Шаҳри Муқаддас, Ерусалим бурд ва ба Ӯ гуфт: «Агар ту Писари Худо бошӣ, худро ба поён парто. Зеро навишта шудааст: «Ӯ фариштагони Худро бар ту амр хоҳад дод,» ва «Онҳо туро дар дастҳои худ бардошта хоҳанд бурд, то ки пои худро ба санг назанӣ»» (ояти 6). Аммо Иблис хеле хуб медонист, ки Худованд Санг аст: «Оё ғайр аз Ман Худое ҳаст? Бале, Санги дигаре нест» (Иш. 44:8). Ҳазрати Исо инчунин «Сарсанги кунҷ» аст (Мат. 21:42 KJV), ки дар бораи Ӯ навишта шудааст: «Ҳар кӣ бар ин санг афтад, шикаста хоҳад шуд; аммо бар ҳар кӣ он афтад, ӯро ба хок хоҳад кард» (ояти 44 NKJV). Дар ҷавоб ба ин васваса, Исо гуфт: «Боз навишта шудааст: «Ту Худованд Худои худро васваса нахоҳӣ кард»» (4:7).
«Боз Иблис Ӯро ба кӯҳи ниҳоят баланд бурд ва ба Ӯ ҳамаи салтанатҳои ҷаҳон ва ҷалоли онҳоро нишон дод. Ва ба Ӯ гуфт: «Ҳамаи ин чизҳоро ба Ту медиҳам, агар зону зада, Маро ибодат кунӣ»» (оятҳои 8-9). Иблис ҳокими ин ҷаҳон аст (Юҳ. 16:11), аммо он ба зудӣ аз байн хоҳад рафт (1 Юҳ. 2:17). Барои тасаллои мо, он чизеро, ки Ҳазрати Исо ба шогирдонаш гуфт, ба ёд оред: «Дилшод бошед, Ман ҷаҳонро мағлуб кардам» (Юҳ. 16:33). Аз ин рӯ, «Худо... Ӯро баланд бардошт ва ба Ӯ номе дод, ки аз ҳар номе болотар аст, то ки ба номи Исо ҳар зону хам шавад, ҳам дар осмон, ҳам дар замин ва ҳам дар зери замин» (Фил. 2:9-10). Ҷавоби Худованд ба ин васвасаи сеюм ин буд: «Аз Ман дур шав, Шайтон! Зеро навишта шудааст: «Ту Худованд Худои худро ибодат хоҳӣ кард, ва танҳо Ӯро хидмат хоҳӣ кард»» (Мат. 4:10).
Худованд ҳамчун Одами охирин ошкор шуд
Иблис ҳангоми васваса кардани Одами аввал муваффақ шуд (Ҳас. 3), аммо ҳангоми васваса кардани Одами охирин, ки ҳамчун «рӯҳи ҳаётбахш» тасвир шудааст, муваффақ нашуд (1 Қӯр. 15:45). Дар бораи Масеҳ навишта шудааст: «Инак, Ман дар Сион сангеро барои таҳкурсӣ мегузорам, санги озмудашуда, санги кунҷи гаронбаҳо, таҳкурсии устувор; ҳар кӣ имон оварад, шитоб нахоҳад кард» (Иш. 28:16, ниг. Мат. 21:42). Санг касе ҷуз Ҳазрати Исои Масеҳ нест.
Дар Дониёл 2:45 мо дар бораи Ӯ ҳамчун «Санг... ки бе даст аз кӯҳ бурида шуд ва оҳан, биринҷ, гил, нуқра ва тиллоро пора-пора кард» мехонем. Ин тафсири хоби Набукаднесар дар бораи салтанатҳое буд, ки бар ҷаҳон ҳукмронӣ мекарданд. Маводҳои тасвире, ки ӯ дар хобаш дид, «якҷоя майда шуданд ва мисли коҳ аз хирманҳои тобистонӣ шуданд: бод онҳоро бурд, то ки ҳеҷ осоре аз онҳо ёфт нашуд. Ва Санге, ки ба тасвир зад, кӯҳи бузурге шуд ва тамоми заминро пур кард» (ояти 35). Дар Ваҳй 19:16, мо дар бораи ин Санг мехонем, ки «бар либос ва бар рони Ӯ номе навишта шудааст: ПОДШОҲИ ПОДШОҲОН ВА ХУДОВАНДИ ХУДОВАНДОН.»
Ӯ метавонист ба ростӣ бигӯяд: «Ҳамаи қудрат [ҳокимият, KJV] дар осмон ва дар замин ба Ман дода шудааст» (Мат. 28:18). Дар бораи Ӯ навишта шудааст: «Худои Ҳазрати мо Исои Масеҳ, Падари ҷалол... ҳама чизро зери пойҳои Ӯ гузошт» (Эфс. 1:17-22). Исо, Санг «дар ҳама чизҳо мисли мо васваса шуд, вале бе гуноҳ» (Ибр. 4:15), «метавонад ба онҳое, ки васваса мешаванд, кӯмак кунад» (2:18).
Худованд ба шумо ошкор шуд
Худованд ва Наҷотдиҳандаи мо гоҳ-гоҳ дар ҳаёти худ дар рӯи замин гурусна, ташна, камбағал ва хаста буд. Ӯ бо бодҳои сахт ва мавҷҳои пурқувват рӯ ба рӯ шуд; ва Ӯ метавонад ба шумо дар ҳолатҳои душвори зиндагӣ кӯмак кунад. Ӯ метавонад ҳамдардӣ кунад ва кӯмак расонад, зеро Ӯ касе буд, ки дар бораи Ӯ навишта шудааст: «Рӯбоҳон лона доранд ва паррандагони ҳаво лона доранд, аммо Писари Одам ҷое надорад, ки сари худро гузорад» (Луқ. 9:58).
Исо бо онҳое, ки шодӣ мекарданд, шодӣ мекард, чунон ки дар тӯйи Кана дар Ҷалил (Юҳ. 2:1-10); ва Ӯ бо онҳое, ки гиря мекарданд, гиря мекард, чунон ки ҳангоми марги Лаъзор (Юҳ. 11:32-36). Ӯ касест, ки ба зани Самария об дод – зане, ки «панҷ шавҳар дошт» ва он гоҳ бо марди дигар буд (Юҳ. 4:4-30,39-42).
Соат фаро расид, ки Худо муқаррар карда буд, ки Худованд худро ҳамчун қурбонии олӣ дар салиб дод. Он вақт буд, ки Ӯ метавонист бигӯяд: «Ман мисли об рехта шудам, ва ҳамаи устухонҳои Ман аз ҷояшон баромадаанд; дили Ман мисли мум аст; он дар даруни Ман об шуд» (Заб. 22:14). «Масеҳ... як бор барои гуноҳҳо азоб кашид, одилон барои беадолатон, то ки моро ба Худо наздик кунад» (1 Пет. 3:18).
Ҳазрати Исо то ҳол даъват мекунад: «Назди Ман оед, ҳамаи шумо, ки меҳнат мекунед ва бори гарон доред, ва Ман ба шумо оромӣ хоҳам дод» (Мат. 11:28). Баръакс, ҳар кӣ ин корро накунад, ки номаш «дар Китоби Ҳаёт навишта нашудааст, ба кӯли оташ партофта хоҳад шуд» (Ваҳй 20:15).
«Ба Ман гӯш диҳед, шумо, ки аз паи адолат меравед, шумо, ки ХУДОВАНДРО} меҷӯед: Ба Санге нигоҳ кунед, ки аз он бурида шудаед, ва ба сӯрохи чоҳе, ки аз он кофта шудаед» (Иш. 51:1). Аммо, биёед мо ҳамчун он чизе, ки дар Такрори Шариат 32:18 мехонем, тасвир нашавем, ки мегӯяд: «Аз Санге, ки шуморо ба дунё овард, шумо бехабар ҳастед, ва Худоеро, ки шуморо падарӣ кард, фаромӯш кардаед.»
Биёед мо роҳҳои зиёдеро, ки ин Санг ошкор шудааст ва муҳаббат ва ғамхории муборакро, ки мо тавассути Ӯ, ки дар ҳама чиз озмуда шудааст, ба ёд орем. Ӯ, Санги васвасашуда, Худованд ва Наҷотдиҳандаи мо, Исои Масеҳ аст.
Аз ҷониби Майкл ва Долли Макари (аз «Худованд Санги Ман аст,» Вазорати адабиёти «Наҳрҳои об» мутобиқ карда шудааст)
