Назар– Декабри 2015 —Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
МУЛОҲИЗАҲО ДАР БОРАИ
Таваллуди
ИСОИ МАСЕҲ
«[Шимъӯн] Ӯро ба оғӯш гирифт ва Худоро ҳамду сано гуфта, гуфт: “Худовандо! Акнун Ту бандаи Худро, мувофиқи каломи Худ, ба саломатӣ равона мекунӣ; зеро чашмони ман наҷоти Туро диданд, ки Ту онро дар пеши назари ҳамаи халқҳо тайёр кардаӣ, — нурест барои ошкор кардани ҳақиқат ба халқҳо ва ҷалоли қавми Ту Исроил”. ...Ва Шимъӯн онҳоро баракат дод ва ба модараш Марям гуфт: “Инак, Ин Кӯдак барои сарнагунӣ ва бархостани бисёриҳо дар Исроил ва барои аломате таъин шудааст, ки ба муқобили он сухан гуфта хоҳад шуд (ва шамшер аз ҷони ту низ хоҳад гузашт), то ки фикрҳои бисёр дилҳо ошкор гарданд”».
«Ва дар он ҷо Анна ном пайғамбарзан буд, духтари Фануил аз сибти Ошер. Вай хеле солхӯрда буд... бевазан... ки аз маъбад дур намешуд, балки шабу рӯз бо рӯза ва дуо ба Худо хидмат мекард. Ва дар ҳамон лаҳза омада, Худовандро шукр гуфт ва дар бораи Ӯ ба ҳамаи онҳое, ки дар Ерусалим наҷотро интизор буданд, сухан ронд». —Луқо 2:28-38 NKJV
Матто 1:1-2:6
Садои пайғамбарон чорсад сол хомӯш буд, аммо барои Худо «вақти муайян расида буд» (Ғал. 4:4 KJV ). Ӯ қарор дошт, ки «ба воситаи Писари Худ» сухан гӯяд ва ба қавми Худ, ба ҷаҳон ва ба ҳар яки мо шахсан хушхабари Инҷилро ошкор кунад (Ибр. 1:1-2). Он дар чанд калима ҷамъбаст шудааст: атои Писари Ӯ.
Чӣ тавр мо бо ақли маҳдуди худ метавонем чунин шахсро бишносем? Худо барои ин чор Инҷилро ба мо додааст, то ки мо ҷалоли Писари Ӯро аз ҷиҳатҳои гуногун баррасӣ кунем, ҳамон тавре ки барои намоиши ашёи гаронбаҳо равшании гуногун истифода мешавад. Матто Инҷили Подшоҳ аст. Дар он ҷо, насабнома барои ҷойгир кардани Масеҳ дар заминаи ваъдаҳои ба Иброҳим додашуда ва бешубҳа исбот кардани унвони Ӯ ҳамчун вориси тахти Довуд зарур аст (Ғал. 3:16; Юҳ. 7:42). Дар рӯйхати дароз баъзе номҳои бадном (Оҳоз, Менашше, Омун ва дигарон) аз сабт нест нашудаанд. Пеш аз ошкор кардани Наҷотдиҳанда, Худо бори дигар равшан нишон дод, ки дар ҳар насл, хоҳ патриарх бошад, хоҳ подшоҳ ё зани шубҳанок, ҳама ба ҳамон наҷот ва ҳамон Инҷил ниёз доранд. Шумо худатон, хонандаи азиз, ба онҳо ба мисли ҳар каси дигар ниёз доред.
Худованд Исо интихоб кард ба ин ҷаҳон ба ҳамон тарзе, ки ҳама одамон, тавассути таваллуд, дохил шаванд. Юсуф ва Марям, ки мавриди илтифоти фавқулоддаи илоҳӣ қарор гирифта буданд, барои қабул ва тарбияи кӯдаки илоҳӣ интихоб шуданд. Машваратҳои Худо иҷро шуданд. Мувофиқи пешгӯиҳо, таваллуди вориси тахти Довуд дар шаҳри шоҳии Байт-Лаҳм сурат гирифт. Шояд шумо пай баред, ки дар Матто дар бораи охур, ки ҳамчун гаҳвораи Ӯ хидмат мекард, ё дар бораи чизе, ки ба мо камбизоатии Ӯро хотиррасон мекунад, зикр нашудааст. Баръакс, Худо тавре кард, ки Писари Ӯ аз ҷониби чанд меҳмони ашроф: мардони хирадманд аз шарқ, эҳтиром карда шавад. Дар байни пешвоёни яҳудиён, ҳеҷ кас аз ҷиҳати ахлоқӣ муносиб набуд, ки омада, дар назди Масеҳи Исроил саҷда кунад. Онҳо омадани Ӯро намехостанд. Он замон, ба ғайр аз ин, яке аз ториктарин давраҳои таърихи ин қавм буд. Ҳироди бераҳм дар Ерусалим ҳукмронӣ мекард, ки ин хилофи Такрори Шариат 17:15 буд, зеро ӯ эдомӣ буд!
Ба истиснои чанд нафари парҳезгор, ки Луқо ба мо муаррифӣ кард, ҳеҷ кас дар Исроил Масеҳро интизор набуд. Имрӯз чанд нафар аз онҳое, ки Ӯро эътироф мекунанд, воқеан баргашти Ӯро интизоранд?
Луқо 2:1-38
Император Август, бехабар аз ин, яке аз абзорҳое буд, ки Худо барои иҷрои нақшаҳои аҷиби Худ истифода бурд. Бехабар аз ҳама, Марям ва Юсуф ба Байт-Лаҳм баргаштанд ва дар он ҷо таваллуди Худованд Исо сурат гирифт. Чӣ гуна вуруде Писари Худо ба ин ҷаҳон кард! Мо Ӯро дар охур хобида мебинем, зеро дар меҳмонхона барои Ӯ ҷой набуд. Омадани Ӯ ҳамаро ба ташвиш овард. Бисёр дилҳо ба ин меҳмонхона монанданд: дар онҳо барои Худованд Исо ҷой нест.
На ба мардони бузург,балки ба чӯпонони фурӯтан хушхабар эълон шуд: «Барои шумо Наҷотдиҳанда таваллуд шудааст» (Луқ. 2:11). Ӯ барои онҳо ва барои мо таваллуд шудааст. Ҳарчанд ҷаҳон ба таваллуди Наҷотдиҳанда аҳамият надод, тамоми осмон дар ибодати ин сирри беҳамто ширкат варзид: «Худо дар ҷисм зоҳир шуд... аз фариштагон дида шуд» (1 Тим. 3:16). Онҳо дар суруди аҷиби худ Худоро ҳамду сано гуфтанд, сулҳро дар замин ва ризоияти Худоро дар одамон эълон карданд. Мо метавонем он чизеро, ки дар Масалҳо 8:31 аз ҷониби шахсе, ки ҳикматро таҷассум мекунад, баён шудааст, ба ёд орем: «Дар қисми маскунии замини Ӯ шодӣ мекардам; ва лаззатҳои Ман бо писарони одамон буданд». Аломате, ки ба чӯпонон дода шуд, ба онҳо кӯмак кард, ки кӯдаки хурдсолро пайдо кунанд. Онҳо он чиро, ки нав дида ва шунида буданд, нақл карданд ва дар навбати худ Худоро ҳамду сано гуфтанд (Луқ. 2:20). Биёед бо онҳо дар шукргузорӣ ва ҳамду сано муттаҳид шавем.
Дар мавриди кӯдаки хурдсол, ҳама чизе, ки дар шариати Худованд муқаррар шуда буд, иҷро гардид.* Қурбоние, ки дар маъбад пешниҳод шуд, камбизоатии Юсуф ва Марямро таъкид кард, зеро дар Ибодат 12:8 гуфта шудааст: «Ва агар вай қодир набошад, ки барра биёрад, пас ду кабӯтар ё ду чӯҷаи кабӯтар биёрад; яке барои қурбонии сӯхтанӣ ва дигаре барои қурбонии гуноҳ: ва коҳин барои вай кафорат хоҳад кард, ва вай пок хоҳад шуд».
Боз ҳам, наҷотдиҳандаи Исроил ба мансабдорони пешбари қавм муаррифӣ нашуд. Ба ҷои ин, Ӯ ба пирони фурӯтан ва худотарс: Шимъӯн ва Анна муаррифӣ шуд. Чаро ин имтиёз ба онҳо дода шуд? Зеро онҳо Ӯро интизор буданд!
Рӯҳ Шимъӯнро роҳнамоӣ кард ба маъбад ва ба ӯ он касро, ки «тасаллои Исроил» аст (Луқ. 2:25), наҷоти Худо (ояти 30), нури халқҳо ва ҷалоли қавм (ояти 32) ошкор кард. Ӯ бо чашмони худ дид ва дар оғӯши худ ин кӯдаки хурдсолро, ки ҳамаи ин чизҳо барои имони ӯ ҳастанд, нигоҳ дошт. Ӯ Худоро шукр гуфт, сипас эълон кард, ки Худованд Исо ҳолати дилҳои одамонро ошкор хоҳад кард (Иш. 8:14). Худованд имрӯз ҳам ин корҳоро мекунад.
Дар навбати худ Анна, зани дуогӯ ва шоҳиди содиқ, омад ва ба ҳамду сано ҳамроҳ шуд. Бо тарк накардани маъбад вай Забур 84:4-ро аз сар гузаронд: «Хушо онҳое, ки дар хонаи Ту сокинанд: онҳо Туро ҳамеша ҳамду сано хоҳанд гуфт. Селоҳ». Аз фаровонии дилаш вай дар бораи Ӯ сухан гуфт ва ба ин тариқ барои мо намуна аст!
ЭЗОҲ
* Ин номи Х УДОВАНД дар оятҳои 22-24 чор маротиба такрор шудааст, гӯё ки ҳуқуқҳои илоҳӣ бар ин кӯдак ва иҷрои иродаи Худо аз гаҳвора тасдиқ карда шавад.
Аз ҷониби Жан Кохлин (мутобиқшуда)
Мақола аз Рӯз ба рӯз,бо иҷозати Believers Bookshelf Canada гирифта шудааст.