Хизмат– Октябри 2011 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Ба ман об деҳ! Он гоҳ одилон ҷавоб хоҳанд дод: «Худовандо! Кай мо Туро ташна дидем ва ба Ту об додем?» Ва Подшоҳ дар ҷавоб ба онҳо хоҳад гуфт: «Азбаски шумо инро ба яке аз ин бародарони хурдии Ман кардед, ба Ман кардед». — Матто 25:35-40, мухтасар
«Ба ман об деҳ», — аз зани сари чоҳ Наҷотдиҳанда пурсид.«Чаро аз ман мепурсӣ, ки мардум маро нафрат доранд? Ман он кас нестам, ки бигӯям!»«Агар ту файзи Худоро медонистӣ, ба ҷои ин аз Ман мепурсидӣ; Ман ҷони ташнаи туро аз сарчашмаи осмонӣ сер мекардам». Вай кӯзаашро назди чоҳ гузошта, давида рафт, то ба дигарон хабар диҳад Ки Масеҳи онҳо омада, синаи орзумандашро пур кардааст. Онҳо шаҳодати ӯро дуруст ёфтанд ва бисёри дигарон имон оварданд,Ва аз шодие, ки Наҷотдиҳанда ҳис кард, ташнагии Ӯ рафъ шуд.
«Ман ташнаам», — Наҷотдиҳандаи мурда аз лабони хушк ва латхӯрда нолиш кард. Онҳо бо исфанҷ забони Ӯро бо қултчаҳои васвасаангез масхара карданд. Онҳо ба Ӯ талха ва сирко доданд, то номи муқаддаси Ӯро таҳқир кунанд,Ва Ӯ аз нӯшидани он чизе, ки ба шармандагии онҳо зам мекард, даст кашид. Ӯ беҳтар буд, ки косаи даҳшатнокеро, ки Худо барои гуноҳ таъин карда буд, бинӯшад –Ҷазое, ки мо барои он чизе, ки дар дохили худ ҳастем, сазоворем. Аммо вақте ки дузд ба Худованд рӯ овард, ҷони Ӯ қаноатманд шуд,Зеро маҳз барои ҳамин Ӯ ба замин омад ва мурд.
Ду ҳазор сол гузашт, чоҳи қадимӣ ҳанӯз ҳам ҳаст; Ва ҷонҳои орзуманд ҳанӯз ҳам аз он дар роҳи Шайтон мегузаранд. Баъзан онҳо чунон рӯҳафтода мешаванд, ки базӯр ҷуръат мекунанд, ки фикр кунанд,Пас, кӯзаеро, ки зан гузошта буд, гиред ва ба онҳо об диҳед. Аз чоҳи ҳаёт чуқур кашед, то ҳама шуниданд Паёми муҳаббати Худо, оби Калом. Ва чун обҳои зинда ба тӯдаи ҷӯшон мебароянд,Дар хотир доред, ки ҳар қатрае, ки шумо мубодила мекунед, аз ҷониби Худованд лаззат бурда мешавад.— Бад Моррис
