Нигоҳ– Сентябри 2021 —Маҷаллаи «Файзу Ҳақиқат»
Достони назмӣ
Дар бораи писари гумроҳ
Дар асоси Луқо 15:11-24
Рафтан Писари хурдӣ ба падараш гуфт: «Падарҷон, ман аз хона меравам,Ман мехоҳам ба он ҷо равам, зеро ман метавонам худам аз ӯҳдаи он бароям».
Ҳоло мероси маро ба ман деҳ, зеро ба ман лозим аст, ки оғоз кунам». Пас, падар онро ба ӯ дод, аммо ин дили падарашро шикаст.
Мардум ба бегона менигаристанд, вақте ки ӯ ба шаҳр даромад,Вақте ки диданд, ки ӯ пул дорад, қарор доданд, ки дар он ҷо бимонанд.
Бо зиёфатҳо, нӯшокиҳо ва занон, ҷавон хурсандӣ мекард,Аммо ба зудӣ ҷайбаш холӣ шуд, зеро ӯ ҳамаашро сарф карда буд.
Дӯстони ба истилоҳ ӯро тарк карда буданд, онҳо барои хӯрок ва шароб монда буданд; Қаҳтӣ мушкили ӯро мураккабтар кард, пас ӯ кори хукбонӣ ёфт.
Ӯ гурусна буд, аммо ҳеҷ кас парво надошт, ӯ мехост он чиро, ки хукҳо мехӯрданд, бихӯрад; Вақте ки ӯ дар бораи вазъияти худ фикр мекард, ӯро пушаймонии амиқ фаро гирифт.
Тавба ва бозгашт Вақте ки ниҳоят ба худ омад, гуфт: «Ман дар ин ҷо чӣ кор мекунам,Падари ман ин қадар хизматгорон дорад ва нони фаровон дорад.
Ман бархоста, назди падарам меравам ва ба ӯ дар бораи ҳамаи гуноҳҳоям нақл мекунам,Ман аз ӯ илтимос мекунам, ки маро хизматгор кунад, зеро ман чунин бадбахт будам».
Қабул Аз дур падараш ӯро дид, сараш аз ғам ва шарм хам шуда буд; Ва дилашро раҳм фаро гирифт, вақте ки писари бечора наздиктар омад.
Падараш ба пешвозаш давид, ӯро бо бӯсаи меҳрубонона пешвоз гирифт,Писараш боз ба хона омада буд, он ки ӯро ин қадар муддат пазмон шуда буд.
Падар ба хизматгоронаш гуфт, сухани писарро қатъ карда,«Беҳтарин либосро ба ӯ пӯшонед, зеро писарам имрӯз ба хона омадааст».
Ангуштарӣ ба дасти беангуштари ӯ гузоред; Ва пойафзол ба пойҳои лучаш пӯшонед,Гӯсолаи фарбеҳеро, ки ман захира карда будам, кушед ва биёед ҳама нишаста, бихӯрем.
Писари ман, ки мурда буд, зинда аст, ӯ ёфт шуд, ки як вақтҳо гум шуда буд,Биёед ҳама шодӣ кунем ва хурсандӣ кунем, зеро писари ман арзиши онро дорад».— Ричард Барнетт
Таълими ахлоқӣ
«Ҳамаи мо мисли гӯсфандон гумроҳ шудем; Ҳар яке аз мо ба роҳи худ рафт».— Ишаъё 53:6 NKJV
«Ба назди Ман баргардед, — мегӯяд Худованд».— Ирмиё 3:1
«Бигзор шарир роҳи худро тарк кунад, ва марди беинсоф фикрҳои худро; Бигзор ӯ ба назди Худованд баргардад, ва Ӯ ба ӯ раҳм хоҳад кард; Ва ба Худои мо, зеро Ӯ фаровон бахшиш хоҳад кард».— Ишаъё 55:7
