Хушхабар– Декабри 2018 –Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Рӯҳи ин мавсим
24-уми декабр буд дар Калифорнияи Ҷанубӣ. Субҳи он рӯз як довар бо либоси худ дар курсии додгоҳ дар як толори пур аз одамон нишаста буд. Парвандаи аввал ба наздаш омад. Ӯ ҳукмро эълон кард – ҷарима ва ҳабс – ва сипас гуфт: «Ман дар рӯҳи ин мавсим ҳастам ва аз ин рӯ, ҳамаи инро бозмедорам. Ҳамин тавр! Парвандаи навбатӣ.» Ва ӯ субҳи он рӯз ҳамаи парвандаҳоро ба ҳамин тариқ дида баромад.
Хабар зуд паҳн шуд. Адвокатҳо ба дӯстоне, ки парвандаҳояшон ба зудӣ меомаданд, занг заданд ва онҳо шитофтанд, ки ин парвандаҳоро ба рӯйхат гузоранд. Соати дуи он рӯз довар дид, ки ӯ наметавонад он рӯзро ба итмом расонад. Ӯ танҳо ҳамаи онҳоро бахшид, зеро ӯ «дар рӯҳи мавсим» буд.
Ӯ ба котиб гуфт: «Ҳамаи онҳоеро, ки дар ин ҷо ҳастанд, қайд кунед ва ман ҳоло барои ҳамаи онҳо ҳукмро эълон мекунам.» Ҳамин чиз: «Бахшида шуд – боздошта шуд.» Аммо ӯ одилона набуд! Ҳеҷ адолате набуд!
Ҳукми боздошташуда
Дар ҳамон рӯз, ҳамон субҳ, як довар дар Тусон, Аризона, дар курсии додгоҳ нишаста буд. Ӯ адолат мекард, қонунро эҳтиром мекард. Дар миёнаи субҳ ӯ парвандаи мардеро, ки 30 рӯз пеш дар додгоҳ буд, мардеро, ки барои ҷамъоварии пул барои ҷаримааш 30 рӯз тамдид гирифта буд, даъват кард. Мард ҷавоб надод. Довар гуфт: «Ман онро то охири додгоҳ ба як сӯ мегузорам.»
Баъдтар дар он рӯз он мард омад. Ӯ муҳоҷир, як пирамард буд ва рост ба назди курсии додгоҳ рафт. Ӯ як шишаи кӯҳнаи шири ифлосро ба оғӯш гирифта буд. Довар, ба ёд овардани бори охир, ки ӯ дар он ҷо буд, фавран тарҷумонро даъват кард.
Тавассути тарҷумон мард ба довар гуфт, ки барои дер омаданаш пушаймон аст ва бахшиш пурсид. Сипас гуфт: «Довар, ман медонам, ки шумо ба ман 30 рӯз вақт додед, то пулро барои пардохти ин ҷарима ҷамъ кунам ва ман тамоми шаби гузаштаро пиёда омадам, то ба ин ҷо бирасам. Ман пушаймонам, ки дер кардам.» Ниҳоят бо дастҳои ларзон зарфи ширро гирифта, пеши онҳо гузошт. «Довар, ин ҳама чизест, ки ман аз ҳамаи дӯстонам ва аз ҳама чизе, ки фурӯхта метавонистам, ҷамъ кардаам ва ман фикр намекунам, ки ин кофӣ бошад.»
Довар ба котиб ва посбон гуфт: «Зуд ҳисоб кунед,» ва онҳо ҳамаи он тангаҳоро рехта, ҳисоб карданд, дар ҳоле ки довар интизор буд. Ҷарима 300.00 доллар буд ва пуле, ки онҳо ҳисоб карданд, тақрибан 240.00 долларро ташкил дод. Ин кофӣ набуд.
Вақте ки ба ӯ гуфтанд, ки чӣ қадар аст, пирамард гуфт: «Довар, лутфан, каме вақт диҳед ва ман боқимондаро меорам.»
Чашмони он довар ашкбор шуд. Ӯ ба одамони дар толори додгоҳ буда гуфт: «Ман дар тамоми вақте, ки дар курсии додгоҳ будам, чунин чизеро надидаам. Ин мард тамоми роҳро, тамоми шаб, пиёда омад ва он чизеро, ки метавонист, овард. Ҳоло ӯ барои пардохти боқимонда вақт мепурсад!»
Сипас довар гуфт: «Аз сабаби рӯҳияи шумо, аз сабаби тарзи тавба карданатон ва пушаймон буданатон, ман боқимондаи ҳукмро бозмедорам. Шумо озод ҳастед!»
Мо дар ин бора худро беҳтар ҳис мекунем, ҳамин тавр не? Аммо ба ҳар ҳол ин адолат набуд! Довар ҳукм ва ҷазоеро, ки бояд пардохт мешуд, нодида гирифт.
Адолати ҳақиқӣ
Аммо Худо одилона аст вақте ки Ӯ гунаҳкорро сафед мекунад, зеро Ӯ ҳеҷ гуноҳеро нодида намегирад. Ҳеҷ якеро!
Масеҳ дар салиб дар он се соати торикӣ ҷазои ҳамаи гуноҳҳои маро бардошт – Ӯ ҳеҷ якеро нодида нагирифт.
Оё озод будан аз ҳукм, рафтани бори гарон, дар сулҳ бо Худо ва дар роҳи осмон будан аҷиб нест? Ин аст он чизе, ки ба шумо тавассути Инҷил пешниҳод мешавад.
«Азбаски бо имон сафед карда шудаем,мо ба воситаи Худованди мо Исои Масеҳ бо Худо сулҳ дорем» (Рум. 5:1 KJV).
«Худо муҳаббати Худро ба мо дар он зоҳир кард, ки ҳангоме ки мо ҳанӯз гунаҳкор будем, Масеҳ барои мо мурд. Пас, чӣ қадар бештар, ҳоло ки бо хуни Ӯ сафед карда шудаем,мо ба воситаи Ӯ аз хашм наҷот хоҳем ёфт» (оятҳои 8-9). Мо метавонем ба шумо бештар гӯем.