Тахти Худо ва пойҳои мо
Исо, дониста, ки Падар ҳама чизро ба дасти Ӯ додааст, ва Ӯ аз Худо омадааст ва назди Худо меравад, аз хӯроки шом бархост ва либосҳои Худро канор гузошт, дастмол гирифт ва камар баст. Баъд аз он, Ӯ обро ба тағора рехт ва ба шустани пойҳои шогирдон шурӯъ кард ва онҳоро бо дастмоле, ки бо он камар баста буд, пок кард. Юҳанно 13:3–5 Юҳанно 13:3-5 · NKJV
К. Ҳ. Макинтош
Аудио
Пас, дар ин ҷо мо як намоиши аҷиби хидмати ҳозираи Масеҳро нисбат ба «худиёни Ӯ, ки дар ҷаҳон ҳастанд», дорем. Дар ибораи «худиёни Ӯ» чизи махсусан гаронбаҳое ҳаст. Он моро ба дили Масеҳ хеле наздик мекунад. Фикр кардан хеле ширин аст, ки Ӯ метавонад ба махлуқоти бечора, заиф ва ноком мисли мо нигоҳ кунад ва бигӯяд: Онҳо аз Они Ман ҳастанд. Муҳим нест, ки дигарон дар бораи онҳо чӣ фикр мекунанд; онҳо ба Ман тааллуқ доранд, ва Ман бояд онҳоро дар ҳолате дошта бошам, ки сазовори ҷое бошад, ки Ман аз он омадаам ва ба он ҷо меравам.
Ин барои ҷонҳои мо бениҳоят гаронбаҳо ва созанда аст. Маҳз дар ҳисси ҷалоли шахсии худ, дар шуури он ки Ӯ аз Худо омадааст ва назди Худо меравад, Ӯ метавонист хам шавад ва пойҳои халқи Худро бишӯяд. Ҳеҷ чиз, наметавонист чизе бошад, баландтар аз ҷое, ки Исо аз он омада буд; ҳеҷ чиз, наметавонист чизе бошад, пасттар аз пойҳои олудаи шогирдони Ӯ: аммо, муборак ва ситоишшуда бод номи Ӯ то абад! Ӯ дар Шахси илоҳии худ ва хидмати аҷиби худ ҳар як нуқтаро байни ин ду ҳад пур мекунад. Ӯ метавонад як дастро ба тахти Худо ва дасти дигарро ба пойҳои мо гузорад ва худаш пайванди илоҳӣ ва абадӣ байни онҳо бошад.
