Шахсият. Вақте ки Ту аз осмон ба поён, аз ситорагон гузашта, ба ман менигаристӣ, чӣ мебинӣ? Ту мегӯӣ, ки маро бо Хуни гаронбаҳои Ӯ шустаӣ ва ҳеҷ гуноҳ ё доғе дар он нест. Аммо он чизе ки Ту мебинӣ ва он чизе ки оинаи ман мебинад, хеле фарқ мекунад. Ва ба ман бовар кардан душвор аст, ки ман метавонам офариниши нав бошам.
Ман мехоҳам он чизеро бубинам, ки Ту маро мебинӣ, на он чизеро, ки оинаи ман мегӯяд. Марде дар Масеҳ он чизест, ки Ту маро сохтаӣ ва ман чизи дигаре будан намехоҳам.
Аммо ман мубориза мебарам ва кӯшиш мекунам, ки чизҳоеро, ки маро нигоҳ медоранд, ислоҳ кунам. Аммо ба ҳар ҳол, ҳар қадар ки ман бештар кӯшиш мекунам, озод шудан ҳамон қадар душвортар мешавад. Корҳое, ки ман мекунам, намехоҳам кунам ва корҳое, ки мехоҳам кунам, наметавонам. Абри сиёҳе бар сари ман овезон аст ва ман дар дарун ошуфтаам. Ман худро дар дом афтода ҳис мекунам ва аз гуноҳи даруни худ халос шуда наметавонам. Эй, чӣ марди бадбахте ҳастам ман! Кӣ маро наҷот медиҳад?
Ва он гоҳ ман ҳақиқати Худо ва шахсияти худро дидам. Ман кӯшиш мекардам, ки касе бошам, ки Худо аллакай маро сохта буд.
Ман бо Масеҳ мурдам ва одами кӯҳна мурдааст, ва ман зиндаам, зеро Ӯ дубора эҳё шуд. Ҳаёти ман дар Ӯст ва шахсияти ман; қабули ман дар Масеҳ аст, на дар ман.
Ман бо Масеҳ мурдам ва одами кӯҳна мурдааст, ва ман зиндаам, зеро Ӯ дубора эҳё шуд. Ҳаёти ман дар Ӯст ва шахсияти ман; қабули ман дар Масеҳ аст, на дар ман.
Қабули ман дар Масеҳ аст, на дар ман, ва Каломи Худо оинаи шахсияти ман аст. Омин.
