Даъват рад карда шуд
«Зеро ки ман аз Инҷили Масеҳ шарм намедорам, чунки он қудрати Худост барои наҷот додани ҳар касе ки имон меоварад». Румиён 1:16
Як агностики машҳур бо номи Артур Морроу Люис як бор доктор Ҳ. А. Айронсайдро ба мубоҳиса дар мавзӯи агностицизм ва масеҳият даъват кард. Ҷавоби доктор Айронсайд тақрибан чунин буд: «Ман майл дорам, ки даъвати шуморо қабул кунам, агар шумо дар ҳақиқат онро дар назар дошта бошед. Аммо барои исбот кардани он ки шумо чизе барои мубоҳиса кардан доред, ман бо як шарт қабул мекунам: ки шумо ваъда медиҳед, ки ба мубоҳиса ҳадди аққал як нафарро меоред, ки замоне ғуломи одатҳои гунаҳкор буд ва бори гарон барои худ ва наздиконаш буд, аммо лексияро дар бораи агностицизм шунид ва аз ҳаёти гуноҳкоронаи худ даст кашид, шахси нав шуд ва имрӯз узви мӯҳтарами ҷомеа аст – ҳама аз сабаби паёми беимонӣ.
«Агар шумо ба ин шарт розӣ бошед, ман ваъда медиҳам, ки бо худ сад марду занро меорам, ки замоне чунин ҷонҳои гумроҳ буданд, аммо Инҷили файзи Худоро шуниданд, ба он имон оварданд ва дар Исои Масеҳ, Наҷотдиҳандае, ки шумо инкор мекунед, ҳаёти нав ва шодӣ ёфтанд. Оё шумо шартҳои маро қабул мекунед?»
Люис, агностик сарашро ҷунбонд, рӯй гардонд ва аз ҳар гуна фикри мубоҳиса даст кашид. Дар ҳоле ки дар беимонӣ қудрате нест, ҳар насл аз замони салиби Ҷолҷото шоҳиди қудрати хуни Исои Масеҳ барои пок кардани ҳама гуноҳҳо ва тағир додани ҳаёти онҳое буд, ки ба Ӯ таваккал мекунанд.
Савол ҳоло ин аст, ки шумо, хонандаи азиз, дар куҷоед? Агар шумо дар беқувватии беимонӣ дармонда бошед, бо мо тамос гиред! Мо метавонем ба шумо кӯмак кунем, ки ин қудрати абадиро таҷриба кунед.
Муаллиф номаълум
