Июл/августи 2022 —Маҷаллаи «Файз ва Ҳақиқат»
Ҳамаи он чизе ки мо будем
Ҳамаи он чизе ки мо будем – гуноҳҳоямон, айбамон,Марги мо – ҳама аз они мо буд: Ҳамаи он чизе ки мо ҳастем, аз Ту қарздорем,Эй Худои файз танҳо.
Раҳмати Ту моро дар гуноҳҳоямон ёфт,Ва ба мо имон оварданро дод; Он гоҳ, дар имон овардан, мо осоиш ёфтем; Ва дар Масеҳи Ту мо зиндагӣ мекунем.
Ҳамаи он чизе ки мо ҳастем, ҳамчун муқаддасон дар рӯи замин,Ҳамаи он чизе ки мо умед дорем, ки хоҳем шуд Вақте ки Исо меояд ва ҷалол тулӯъ мекунад,Мо ҳамаи инро аз Ту қарздорем.— Ҳоратиус Бонар (1808–1889)
Оё намедонед,ки беинсофон Малакути Худоро мерос нахоҳанд гирифт? … Аммо шумо шуста шудед, аммо шумо муқаддас шудед, аммо шумо ба исми Худованд Исо ва ба воситаи Рӯҳи Худои мо сафед карда шудед … Шумо бо нарх харида шудед; бинобар ин, Худоро дар бадани худ ва дар рӯҳи худ, ки аз они Худост, ҷалол диҳед.—1 Қӯринтиён 6:9,11,20 NKJV
