Мубориза рад карда шуд

Мубориза рад карда шуд «Зеро ки ман аз Инҷили Масеҳ шарм намедорам, чунки он қудрати Худост барои наҷот ба ҳар касе ки имон оварад». – Румиён 1:16 NKJV Як агностики машҳур бо номи Артур Люис боре Ҳарри Айронсайдро ба мубоҳиса дар мавзӯи агностицизм ва масеҳият даъват кард. Ҷаноби Айронсайд ҷавоб дод: «Ман майл дорам, ки даъвати шуморо қабул кунам, агар шумо дар ҳақиқат онро дар назар дошта бошед. Аммо барои исбот кардани он ки шумо чизе доред, ки арзиши мубоҳиса дорад, ман бо як шарт қабул мекунам: ки шумо ваъда диҳед, ки ба мубоҳиса ҳадди аққал як нафарро меоред, ки замоне ғуломи одатҳои гунаҳкор буд ва бори гарон барои худ ва наздиконаш буд, аммо лексияро дар бораи агностицизм шунид ва аз ҳаёти гуноҳкоронаи худ даст кашид, шахси нав шуд ва имрӯз узви мӯҳтарами ҷомеа аст – ҳама аз сабаби паёми беимонӣ». «Агар шумо ба ин шарт розӣ бошед, ман ваъда медиҳам, ки бо худ сад марду занро меорам, ки замоне чунин ҷонҳои гумшуда буданд, аммо Инҷили файзи Худоро шуниданд, ба он имон оварданд ва дар Исои Масеҳ, Наҷотдиҳандае, ки шумо инкор мекунед, ҳаёти нав ва шодӣ ёфтанд. Оё шумо қабул мекунед?» Люис, агностик, сар ҷунбонд, рӯй гардонд ва аз ҳар гуна фикри мубоҳиса даст кашид. Дар ҳоле ки дар беимонӣ қудрате нест, ҳар насл аз замони салиби Ҷолҷото шоҳиди қудрати хуни Исои Масеҳ барои пок кардани ҳама гуноҳҳо ва тағйир додани ҳаёти онҳое буд, ки ба Ӯ таваккал мекунанд. «Ва шумо ҳақиқатро хоҳед донист, ва ҳақиқат шуморо озод хоҳад кард… Аз ин рӯ, агар Писар шуморо озод кунад, шумо дар ҳақиқат озод хоҳед буд» (Юҳанно 8:32,34 NKJV). Савол ҳоло ин аст, ки шумо дар куҷоед? Агар шумо аз беимонӣ беқувват бошед, мо шуморо даъват мекунем, ки ин қудрати абадиро таҷриба кунед! – Муаллиф номаълум