Худо туро дӯст медорад

Худо туро дӯст медорад! Дар бораи ин чӣ? Китоби Муқаддас мегӯяд: «Зеро Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, талаф нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад» (Юҳанно 3:16 NKJV). Ҳеҷ чиз муҳаббати Худоро ба мо мисли Исои Масеҳ, ки «гуноҳҳои моро дар ҷисми Худаш» дар салиби Ҷолҷото бардошт, нишон намедиҳад (1 Петрус 2:24). Худо аз гуноҳ нафрат дорад, аммо гуноҳкоронро дӯст медорад. Ӯ Писари Худро дод, то ҷазои гуноҳҳои туро бардорад. Оё ту чунин муҳаббатро фаҳмида метавонӣ? Чӣ Ӯро ба марг бурд? Оё ту метавонӣ ба Исои Масеҳ дар салиби Ҷолҷото нигоҳ кунӣ ва бигӯӣ, ки Худо туро дӯст намедорад? «Худо муҳаббати Худро ба мо дар он нишон медиҳад, ки ҳангоме ки мо ҳанӯз гуноҳкор будем, Масеҳ барои мо мурд» (Румиён 5:8). Ҳатто пас аз ба салиб мехкӯб шудан, Ӯ чӣ гуфт? «Падар, онҳоро бубахш, зеро намедонанд, ки чӣ мекунанд» (Луқо 23:34). Гуноҳҳои ту Ӯро ба салиб мехкӯб карданд, аммо Ӯ омода аст, ки туро бубахшад. Ин муҳаббат аст! Ту чӣ кор хоҳӣ кард? Оё ту метавонӣ чунин муҳаббатро нодида гирӣ? Дар бораи ин фикр кун: «Ҳар кӣ ба Писар имон оварад, ҳаёти ҷовидонӣ дорад» (Юҳанно 3:36). Исо ба ту муҳаббати Худро, ҳаёти ҷовидонӣ ва хонае дар осмон пешниҳод мекунад. Барои гирифтани ин чизҳои аҷиб, танҳо ба ту лозим аст, ки гуноҳҳои худро эътироф кунӣ ва Ӯро ҳамчун Наҷотдиҳандаи худ қабул кунӣ. Оё ту ҳоло ин корро мекунӣ?