Ба шумо боз чӣ лозим аст?
Баъд аз ин воқеаҳо каломи Худованд дар рӯъё ба Иброҳим нозил шуда, гуфт: «Натарс, Иброҳим! Ман сипари ту ва мукофоти бузурги ту ҳастам». Ҳастӣ 15:1 Ҳастӣ 15:1 · NKJV
Тим Ҳадли, Ср.
Дар боби 14, Иброҳим ду ғалабаи бузург ба даст овард. Аввал ӯ Лутро наҷот дод ва сипас ба васвасаи подшоҳи Садӯм муқобилат кард. Ӯ тавонист ҳардуи ин корҳоро бо такя ба Худои худ ва лаззат бурдан аз захираҳое, ки аз ҷониби Малкисодиқ, подшоҳи Шолим, ки тасвири Худованд Исо аст, таъмин карда шуда буд, анҷом диҳад.
Баъд аз ин воқеаҳо, каломи Худованд ба Иброҳим зоҳир шуда, ӯро барои дигар намудҳои муноқиша омода мекунад. Муборизаҳои ботинӣ бештар мешуданд. Аксар вақт пас аз ғалабаҳои бузург душман тавассути шубҳаҳо, тарсҳо ва номуайянӣ ҳамла мекунад. Аммо мо дар ояти худ мебинем, ки чӣ тавр Худованд Иброҳимро тавассути каломи Худ ташвиқ мекунад ва мегӯяд: «Натарс… Ман сипари ту, мукофоти бузурги ту ҳастам». Худованд мехост, ки Иброҳим ба Ӯ такя кунад, на ба ғалабаҳо ва на ба қобилиятҳои худ. Иброҳим танҳо тӯҳфаҳоро аз подшоҳи Садӯм, ки тасвири ҳокими ин ҷаҳон аст, рад карда буд. Имоне, ки тарсро мағлуб мекунад, имонест, ки ба Каломи Худо такя мекунад! Каломи Худованд дар ин лаҳза меояд ва мегӯяд: «Натарс». Ин бори аввал аст, ки ин суханон дар Навиштаҳо гуфта мешаванд, аммо онҳо борҳо такрор мешаванд!
Давои Худо барои тарси мо ин аст, ки ба мо хотиррасон кунад, ки Ӯ кист: «Ман сипари ту, мукофоти бузурги ту ҳастам!» Ӯ «МАН ҲАСТАМ»-и бузург аст ва Ӯ барои қонеъ кардани ҳар як ниёзи мо ва хомӯш кардани ҳар як шубҳа кофӣ аст! Ӯ инчунин ба Иброҳим итминон дод, ки Ӯ сипари ӯ барои муҳофизат ва мукофоти бузурги ӯ барои таъмин аст! Ҳамчун сипар Ӯ қодир аст, ки ҳамаи тирҳои оташини шубҳа ва тарсро, ки ба сӯи мо меоянд, хомӯш кунад! Таъмине, ки Ӯ мехоҳад мо бо он машғул бошем, худи Ӯст; Ӯ мукофоти бузурги мост! Дӯст, ба шумо боз чӣ лозим аст? Ӯ қодир аст!
