Абиёсор

Падари фаровонӣ, ё «падари боқимонда»

Писари Аҳималек, саркоҳин. Ӯ аз куштори коҳинон, ки Доэг бо фармони Шоул иҷро карда буд, наҷот ёфт, 1 Самуил 22:18, 20. Ӯ пайрави Довуд шуд ва ҳамчун саркоҳин эътироф гардид; аммо дар исёни Адониё иштирок карда, аз ҷониби Сулаймон аз коҳинӣ маҳрум карда шуд ва ба шаҳри Анотӯт, ки ба писарони Ҳорун тааллуқ дошт, фиристода шуд. 1 Подшоҳон 2:26; 1 Вақоеънома 6:60. Дар 1 Подшоҳон 4:4, Абиёсор бо Содӯқ ҳамчун коҳинон (на саркоҳинон) номбар шудааст; гарчанде ки барканор шуда буд, Абиёсор ҳанӯз коҳин буд. Дар 2 Самуил 8:17 ва 1 Вақоеънома 18:16 душворӣ вуҷуд дорад, ки дар он «Аҳималек (ё Абималек) писари Абиёсор» ҳамчун коҳин бо Содӯқ дар замони Довуд номбар шудааст. Баъзеҳо тахмин мекунанд, ки номҳо бояд иваз карда шаванд ва Абиёсор дар назар дошта шудааст; аммо ин Аҳималек шояд писари Абиёсори дар боло зикршуда бошад (номгузории писар ба номи бобояш тамоман ғайриоддӣ набуд) ва бо ягон сабаб ӯ дар ин оятҳо ба ҷои падараш ҳамчун коҳин зикр шудааст. Ӯ шояд марди шоистатар аз падараш буд, ки барои гуноҳи худ аз коҳинӣ ронда шуд, гарчанде ки он пешгӯиро дар бораи хонадони Элӣ дар Шило иҷро кард. 1 Самуил 2:31-36; 1 Подшоҳон 2:27. Худованди мо дар Марқӯс 2:26 Абиёсорро ҳамчун саркоҳин, дар робита бо хӯрдани нони намоишӣ аз ҷониби Довуд, бешубҳа аз он сабаб, ки ӯ баъдтар ба ин вазифа расид, зикр мекунад.

Писари Аҳималек, ки сардори оилаи коҳинон дар маъбади Ноб буд (1 Самуил 21:1). Ҳама ба ҷуз Абиёсор аз ҷониби Шоул кушта шуданд (1 Самуил 22:20). Вақте ки дигарон ба даъвати подшоҳ итоат карданд, ӯ шояд дар хона монда бошад, то хидмат кунад. Пас аз шунидани куштор ӯ бо эфӯди фолбинӣ ба назди Довуд паноҳ бурд (1 Самуил 23:6; инчунин ба 1 Самуил 23:9; 1 Самуил 30:7 нигаред). Абиёсор ва Содӯқ дар саргардониҳои тӯлонии қонуншикан ҳамроҳӣ карданд. Дар давраи исёни Абшолӯм онҳо ва писаронашон ба подшоҳи пир хидмати шоиста карданд (2 Самуил 15:17). Дар 2 Самуил 8:17 (инчунин 1 Вақоеънома 18:16 [ки дар он «Абималек» бояд Аҳималек бошад] 1 Вақоеънома 24:6) номҳои Абиёсор ва падараш иваз карда шудаанд. Пайвастани Абиёсор ба Адониё (1 Подшоҳон 1:7; 1 Подшоҳон 1:19; 1 Подшоҳон 1:25) аҳамияти калон дошт, на танҳо аз сабаби мавқеи ӯ ҳамчун коҳин, балки аз сабаби дӯстии тӯлонии ӯ бо подшоҳ Довуд. Аз ин рӯ, Сулаймон, ҳамин ки бехатар буд, Абиёсорро аз коҳинӣ барканор кард, ӯро огоҳ кард, ки ҳар гуна рафтори ношоистаи оянда боиси ҷазои қатл мегардад ва ӯро ба танҳоӣ дар Анотӯт фиристод (1 Подшоҳон 2:26). Писарони ӯ (2 Самуил 8:17) вазифаи коҳиниро ҳамроҳи падарашон аз даст доданд (1 Подшоҳон 2:27; муқоиса кунед 1 Самуил 2:27-36). Дар Марқӯс 2:26 зикри хатои Абиёсор аз он сабаб аст, ки ӯ дар рӯзҳои баъд аз зикршуда бо подшоҳ хеле наздик буд. Ҷ. Тейлор.