Абрех

Ман баракат ё падари меҳрубонро ба вуҷуд меорам

Калимае, ки маънояш шубҳанок аст, дар Тарҷумаи иҷозатдодашуда ва Тарҷумаи ислоҳшуда «Зону занед» тарҷума шудааст (Ҳастӣ 41:43 «пас ӯ [Юсуф]-ро ба аробаи дуюми худ савор кард; ва онҳо пеши ӯ фарёд заданд: «Зону занед»; ва ӯро бар тамоми замини Миср таъин кард»). Ин калима бояд ибрӣ ё мисрӣ бошад. Этимологияи ашшурӣ пешниҳод шудааст, яъне абаракку, унвони яке аз баландтарин мансабдорони Империяи Ашшур, аммо чунин қарзгириҳо аз Ашшур дар Миср маълум нест. Ибрӣ тавзеҳи эҳтимолиро намедиҳад. Миср то ҳол ду тавзеҳи имконпазирро пешниҳод кардааст: (1) «Сипос!» аммо ин калима нодир ва шубҳанок аст; (2) абрак, ки зоҳиран маънои «Диққат!» «Эҳтиёт шавед!»-ро дорад (Шпигелберг). Охирин камтар аз ҳама ғайриимкон ба назар мерасад. Ф. Лл. Гриффит.