Адунис

Иборае, ки дар тарҷумаи англисӣ «растаниҳои гуворо» ва дар ҳошияи тарҷумаи тасҳеҳшуда «киштзорҳои Адунис» (Ишаъё 17:10) омадааст, ба боғҳои хурде ишора мекунад, ки пажмурда шудани босуръати онҳо рамзи марги ин худо, ё дурусттараш сабзаи баҳорӣ буд, ки ӯ таҷассуми он аст. Ин марҳилаи афсона, ки юнониён аз фарҳанги семитӣ-таммузӣ, тавассути финикиён, ки дар он худо таҳти унвони Адун («худованд») парастиш мешуд, ба даст овардаанд, аз ҷониби Ишаъё барои тасвири умеди пажмурдаи Исроил истифода шудааст. Ниг. Таммуз. Н. Коениг.