Адуллом

Шаҳодате ба онҳо

Шаҳре дар Шефела, ки ба Яҳудо таъин шудааст; дар байни Ярмут ва Соко номбар шудааст (Еҳушаъ 15:35 ва ғайра). Эҳтимол он «Ид эл-Ма»-и муосир аст, ки тақрибан 8 мил шимолу ғарби Байт Ҷибрин воқеъ аст. Раҳобъом онро мустаҳкам кард (2 Вақоеънома 11:7), ва фарзандони Яҳудо пас аз асирӣ ба он баргаштанд (Наҳемё 11:30). Ғори Адуллом, паноҳгоҳи Довуд (1 Подшоҳон 22:1 ва ғайра), бояд яке аз онҳое бошад, ки дар водии ҳамсоя ҷойгир аст. Адулломӣ (Ҳастӣ 38:1 ва ғайра) = сокини Адуллом.

Яке аз шаҳрҳои шоҳии Канъон, ки баъдтар як қисми қисмати Яҳудо буд. Еҳушаъ 12:15; Еҳушаъ 15:35. Он аз ҷониби Раҳобъом аз нав сохта ё мустаҳкам карда шуд, 2 Вақоеънома 11:7; ва дар он баъзе аз онҳое, ки аз бадарға баргаштанд, зиндагӣ мекарданд. Наҳемё 11:30; Мико 1:15. Бо Айд-эл-ма, номи шабеҳи Адуллом, 31 39' Ш, 35 Ш муайян карда шудааст. Ба ҒОРИ АДУЛЛОМ назар ба шаҳр таваҷҷӯҳи бештар зоҳир карда мешавад, зеро он қалъаи Довуд буд. Дар маҳалли номбаршуда кӯҳҳои оҳаксанг мавҷуданд, ки дар онҳо ковишҳои васеъ мавҷуданд, ки яке аз онҳо метавонад ғори Адулломи Довуд бошад. Ин дар кишвари паст аст ва тамоми хонадони Довуд аз теппаҳои Байт-Лаҳм ба назди ӯ фуромаданд. 1 Подшоҳон 22:1. Макони анъанавӣ ғорест дар Водии Хурайтун дар қисми шарқии Яҳудо. Ба он тавассути пайроҳаи танг (ҳоло қисман аз ҷониби санги афтода баста шудааст) наздик мешаванд, ки онро ба осонӣ муҳофизат кардан мумкин аст, ва ғор хеле калон аст. Ҳам ин ва ҳам дигар ғорҳои наздики шаҳри Адуллом аз ҷониби сайёҳони гуногун ҳамчун макони ҳақиқӣ сахт тарафдорӣ карда мешаванд. «Ғори Адуллом» ба ибораи машҳур барои паноҳгоҳ дар тангдастӣ табдил ёфтааст, зеро дар он ҷо ба Довуд, ба ғайр аз хешовандонаш, «ҳар кӣ дар тангдастӣ буд, ва ҳар кӣ қарздор буд, ва ҳар кӣ норозӣ буд», ё талхдил, ҷамъ омаданд ва ӯ сардори онҳо шуд. 1 Подшоҳон 22:1-2; 2 Подшоҳон 23:13; 1 Вақоеънома 11:15. Довуд подшоҳи тадҳиншудаи Худо буд, ва пайғамбар Ҷод ба назди ӯ рафт, ва Абиётар коҳин; ба тавре ки бо он ширкати рондашуда пайғамбар, коҳин ва подшоҳи Худо буданд, гарчанде ки ҳамаи шаклҳои зоҳирии ибодат дар ҷои дигар буданд: намунаи Худованд Исо дар радди Ӯ. Вақте ки дар рӯи замин шаклҳои зоҳирӣ бо Ӯ набуданд; ва ҳоло ки Ӯ дар ҷалол аст, радди воқеии Ӯ ҳатто аз ҷониби баъзеҳо дар масеҳият ҳанӯз ҳам комил аст.