Агриппаи II

Писари Агриппаи I. Ҳангоми марги падараш ҳамагӣ 17-сола буд, император Клавдий ӯро фиристод, то бар князии Халкис дар нишебиҳои Лубнон ҳукмронӣ кунад, то ба синни балоғат расад. Ӯ дар дарбори Рум тарбия ёфта буд ва ба румиён наздик буд. Дар синни 21-солагӣ Клавдий ба ӯ тетрархияҳои Трахонитис, Абилин ва дигар қисматҳои шимолу шарқи Фаластинро дод. Баъдтар Нерон ба ӯ шаҳрҳои гуногунро дод. Ӯ дар Аъмол 25:26 ҳамчун подшоҳ Агриппа муаррифӣ шудааст, ки Павлус дар назди ӯ дифоъ кард. Павлус дар бораи ӯ гуфт, ки ӯ дар ҳама урфу одатҳо ва саволҳое, ки дар байни яҳудиён буданд, моҳир буд. Корҳое, ки ба марги Масеҳ дахл доштанд, дар гӯшае анҷом наёфта буданд ва подшоҳ аз онҳо огоҳ буд. Павлус инчунин медонист, ки ӯ ба пайғамбарон бовар дошт. Агриппа гуфт: «Қариб маро водор мекунӣ, ки масеҳӣ шавам». Павлус, мисли як воизи ҳақиқӣ, хост, ки Агриппа ва ҳамаи онҳое, ки ӯро мешуниданд, комилан мисли ӯ бошанд, ба ҷуз занҷирҳояш. Агриппа муддати тӯлонӣ ҳукмронӣ кард ва ҳангоми шӯриши яҳудиён бар зидди румиён нуфузи худро барои водор кардани онҳо ба итоат истифода бурд. Ҳангоми муроҷиат ба онҳо дар Гамала, ӯ аз сангпартоии фалахмон захмӣ шуд. Ӯ аз харобии Ерусалим наҷот ёфт ва соли 100-и милодӣ вафот кард.