Амолеқ

Мардуми лаппиш (ё лесидан)

Бо ин номҳо мушкилот вуҷуд дорад, зеро мо дар Ҳастӣ 14:7 дар бораи Амолеқиён мехонем, ки садҳо сол пеш аз таваллуди Амолеқ, писари Элифаз ва набераи Эсов, дар Ҳастӣ 36:12. Оё ҳамаи он чизе, ки мо дар бораи қабила пас аз ин мехонем, ба насли Эсов ишора мекунад, ё оё қавмҳои қадимтар бо онҳо омехта шуда буданд, маълум нест. Қабила сершумор ва ҷангҷӯ шуд. Аввалин чизе, ки мо дар бораи онҳо мехонем, ин аст, ки онҳо ба Исроил дере нагузашта пас аз убури Баҳри Сурх ҳамла карданд. Онҳо мағлуб шуданд ва Худо эълон кард: «Ман ёди Амолеқро аз зери осмон комилан нест мекунам»; на ин ки онҳо фавран нобуд шуданд, балки Худованд қасам хӯрд, ки «бо Амолеқ аз насл ба насл ҷанг хоҳад кард». Хуруҷ 17:8-16. Онҳо дар ҷануби замин зиндагӣ мекарданд, Ададҳо 13:29, ва Бильом онҳоро «аввалин миллатҳо» номид, аммо пешгӯӣ кард, ки онҳо то абад нобуд хоҳанд шуд. Ададҳо 24:20. Вақте ки исроилиён, ки, вой бар ҳолашон, ба ҷосусоне, ки хабари бади заминро оварда буданд, беимонона розӣ шуданд, ба онҳо гуфта шуд, ки ҳамаашон дар биёбон меафтанд, онҳо гуфтанд, ки мераванд ва онро соҳиб мешаванд; аммо онҳо аз ҷониби Амолеқиён ва Канъониён мағлуб шуданд. Чандин маротиба дар давраи Доварон бар зидди онҳо ҷанг карда шуд. Шоул, ҳамчун подшоҳи тадҳиншуда бар халқи Худованд, амр дода шуд, ки онҳоро комилан нобуд кунад, аммо ба ҳимояи Худованд аз халқи Ӯ ҷавоб дода натавонист: Самуил буд, ки Аҷоҷ, подшоҳи онҳоро пора-пора кард. 1 Подшоҳон 14:48; 1 Подшоҳон 15:1-33. Дар рӯзҳои аввали Довуд ӯ ба Амолеқиён ҳамла кард, 1 Подшоҳон 27:8; ва боз вақте ки онҳо Зиқлагро сӯзонданд ва занону кӯдаконро, аз ҷумла ду зани Довудро бурданд, ӯ ҳамаро баргардонд ва аз ғанимат ба пирони Исроил фиристод. 1 Подшоҳон 30:1-31. Довуд нуқра ва тиллои онҳоро ба Худованд бахшид, 2 Подшоҳон 8:12. Дар рӯзҳои Ҳизқиё боқимондаи Амолеқиён аз ҷониби писарони Шимъӯн мағлуб шуданд. 1 Вақоеънома 4:41-43. Дар байни миллатҳое, ки барои нобуд кардани Исроил дар Забур 83 муттаҳид шуда буданд, Амолеқиён низ ҳастанд. Ҳамин тавр, мо мебинем, ки Амолеқ аввалин шуда ба Исроил ҳамла кард ва душмане боқӣ монд, ки ҳамеша омода буд, ки онҳоро ҳангоми заиф буданашон то рӯзҳои Ҳизқиё озор диҳад, ва онҳо дар иттиҳоди душманона дар охири таърихи худ пайдо мешаванд: намунаи мувофиқи Шайтон ҳамчун душмани халқи Худо.