Амон

Ғизо додан: вафодор будан

1. Ҳокими Сомария дар замони Аҳоб. 1 Подшоҳон 22:26; 2 Вақоеънома 18:25. 2. Писар ва вориси Манашше, подшоҳи Яҳудо. Ӯ танҳо 2 сол, аз 643 то 642 пеш аз милод ҳукмронӣ кард. Ӯ дар назари Худованд бадӣ кард ва бутҳоеро, ки падараш гузошта буд, парастиш кард. Хизматгоронаш бар зидди ӯ тавтеа карданд ва ӯро дар хонаи худаш куштанд. 2 Подшоҳон 21:18-25; 1 Вақоеънома 3:14; 2 Вақоеънома 33:20-25; Ирмиё 1:2; Ирмиё 25:3; Сафанё 1:1; Матто 1:10. 3. Наҳемё 7:59. Нигаред ба АМӢ

1. Писар ва вориси Манашше, подшоҳи Яҳудо. Ӯ ду сол ё қисмҳои солҳо ҳукмронӣ кард. Китобҳои Библиявии мо танҳо медонанд, ки ӯ расму оинҳои динии падарашро идома дод. Ӯро дар натиҷаи тавтеаи қаср куштанд, аммо қотилон аз ҷониби мардум ҷазо дода шуданд, ки Йӯшиёҳуро ба тахт нишонданд (2 Подшоҳон 21:19 ва ғайра). Пешниҳод шудааст, ки номи ӯ номи худои офтоби Миср аст (нигаред ба мақолаи навбатӣ). 2. Ҳокими Сомария (1 Подшоҳон 22:26). 3. Нигаред ба Амӣ. Ҳ. П. Смит. АМОН (юнонӣ Аммон, мисрӣ Амун). Илоҳияти мисрӣ, ки дар ибтидо ҳамчун худои ҳосилхезӣ ва баъдтар ҳамчун Амен-ра-сетн-нтеру («Амон, худои офтоб, подшоҳи худоён») парастиш мешуд, худои маҳаллии Тебес буд. Бо тобеъ кардани шоҳзодагони хурди Мисри поён аз ҷониби Ааҳмес I аз Тебес (тақрибан 1700 пеш аз милод), ӯ худои миллии Миср шуд. Ҳукмронии ӯ, ки дар тӯли 1100 сол аз ҷониби ҳамаи ҳокимони Миср ба истиснои Аменофис IV (тақрибан 1450 пеш аз милод) эътироф шуда буд, бо ҳамлаи Эсарҳаддон ба Миср (670 пеш аз милод; муқоиса кунед Ирмиё 46:25 ва ғайра) ва харобшавии Тебес аз ҷониби Ашурбанипал (тақрибан 662 пеш аз милод; муқоиса кунед Наҳум 3:8) ба поён расид. Пас аз ин ҳодисаҳо ӯ ба қатори худоёни маҳаллӣ гузаронида шуд. Нигаред ба Но, Но-Амон. Н. Кёниг.