Анатема

Лаънатшуда

Ин як калимаи юнонӣ аст, ки дар 1 Қӯринтиён 16:22 тарҷума нашудааст; он инчунин дар Румиён 9:3; 1 Қӯринтиён 12:3; Ғалотиён 1:8-9 омадааст ва ба таври яксон «лаънатшуда» тарҷума шудааст. Ояти муҳим дар 1 Қӯринтиён 16 чунин аст: «Агар касе Худованд Исои Масеҳро дӯст надорад, лаънатӣ бод, Мараната (Худованд меояд).» Дар Ғалотиён гуфта шудааст, ки агар касе ё ҳатто фариштае аз осмон Инҷилеро ғайр аз он чизе, ки онҳо қабул карда буданд, мавъиза кунад, лаънатӣ бод. Ду маҳкумияти муҳим дар бораи шахсияти Худованд Исо ва Инҷили Худо. Калимаи ἀνάθεμα барои ҳама гуна қурбонии назрӣ дар маъбади бутпарастӣ истифода мешуд, ки онро халос кардан мумкин набуд; аз ин рӯ, ҳар чизе, ки бахшида шудааст. Дар Аҳди Ҷадид он ба лаънат ва нобудии Худо бахшида шудааст.