Андриёс

Мардона

Яке аз дувоздаҳ расул, бародари Шимъӯни Петрус (Юҳанно 1:40). Ӯ аз Байт-Сайдои Ҷалил (Юҳанно 1:44), шаҳри бандарии Кафарнаҳум (нигаред ба Байт-Сайдо) буд ва дар кӯл ҳамроҳи Шимъӯн моҳигирӣ мекард (Матто 4:18 = Марқӯс 1:16), ки хонаи ӯро низ истифода мебурд (Марқӯс 1:29). Пеш аз он ки Исоро мешинохт, ӯ аз мавъизаи Яҳёи Таъмиддиҳанда таъсир гирифта, шогирди ӯ шуд ва маҳз бо шунидани шаҳодати Таъмиддиҳанда ӯ ба Исо пайваст (Юҳанно 1:35-40). Ӯ бародараш Шимъӯнро ба Масеҳи навёфта овард (Юҳанно 1:41), ба ин васила шарафи аввалин миссионери Малакути Осмон буданро ба даст овард; ва чунин ба назар мерасад, ки мисли се нафари интихобшуда, ӯ бо Устод наздикии махсус дошт (Марқӯс 13:3). Ривоят илова мекунад, ки ӯ дар Патраи Ахайя маслуб шуда, ду рӯз зинда дар салиб овезон буд ва тамошобинонро дар тамоми ин муддат насиҳат мекард. Дэвид Смит.

Зодгоҳи Байт-Сайдо, бародари Шимъӯни Петрус ва моҳигир: ӯ яке аз дувоздаҳ расул шуд. Ӯ шогирди Яҳё буд, аммо бо шунидани суханони ӯ: «Инак, Барраи Худо!» ба Исо пайравӣ кард. Ӯ дарҳол бародараш Шимъӯнро ёфт ва ба ӯ гуфт, ки Масеҳро ёфтааст. Дар бораи Андриёс кам сабт шудааст; ӯ яке аз чор нафаре буд, ки аз Худованд ба таври хусусӣ пурсиданд, ки кай харобии маъбад ба амал меояд ва аломати иҷро шудани чизҳои гуфташуда чӣ хоҳад буд. Пас аз ошкор кардани он ки ҳукмҳои гуногун меоянд, Худованд илова кард: «Аммо дар бораи он рӯз ва он соат ҳеҷ кас намедонад, на фариштагони осмонӣ, на Писар, балки Падар». Марқӯс 13:3-4, 32. Худованд, ҳамчун Пайғамбари Хизматгор (ки ин хислат аз ҷониби Рӯҳ дар Марқӯс дода шудааст) он рӯзро намедонист. Ривоят мегӯяд, ки Андриёс дар Скифия, Юнон ва Осиёи Хурд меҳнат кардааст ва ӯ дар Патраи Ахайя, дар салиби ин шакл, X, маслуб шудааст, ки ин салиб аз он вақт инҷониб номи ӯро дорад. Матто 4:18; Луқо 6:14; Юҳанно 1:40, 44; Аъмол 1:13 ва ғайра.