Арнон

Шери абадият: Ман аз шодӣ фарёд хоҳам зад

Водие бо ҷӯйе дар қаъри он, ки ҳоло Водии ал-Муҷиб ном дорад, ки обро аз бисёр водиҳои шохобӣ, «водиҳо» [Нусхаи иҷозатдодашуда «ҷӯйҳо», Нусхаи таҷдидшуда «водиҳо»]-и Арнон (Ададҳо 21:14) ҷамъ мекунад, вақте ки он ба самти ғарб ба Баҳри Мурда ҷорӣ мешавад. Он сарҳади шимолии Муоб буд, ки онро аз замини Амориён дар замонҳои қадим (Ададҳо 21:13 ва ғайра) ва баъдтар, аз замини қабилаҳои Шарқӣ (Еҳушаъ 12:1 ва ғайра) ҷудо мекард. Он дар Ишаъё 16:2 («гузаргоҳҳои Арнон») ва Ирмиё 48:20 (ки дар он ҷо ишора метавонад ба сокинони водӣ ё ба шаҳре бо ин ном, ки ҳоло номаълум аст, бошад) номбар шудааст. Меша «роҳи баландро дар Арнон» сохт ва Ароерро (Санги Муобӣ) сохт (эҳтимол «мустаҳкам кард»). Ин «роҳи баланд» эҳтимол хатти роҳи Румро пайгирӣ мекард, ки осори он то ҳол боқӣ мондааст, бо нишонаҳои пуле, ки дар масофаи муайян ғарбтари Ароер, «Аръаир» ё «Аръар»-и муосир, ки дар соҳили шимолӣ ҷойгир аст.