Афина

Номуайянӣ

Шаҳри асосии Аттика ва маркази илму ҳунари Юнон. Шаҳр комилан ба бутпарастӣ дода шуда буд ва мардум вақти худро дар сайру гашт ва пурсидани 'чӣ хабар?' мегузаронданд. Павлус дар Афина танҳо кор мекард, дар ҳоле ки ӯ Силас ва Тимотиюсро интизор буд ва кӯшиш мекард, ки ҳар рӯз бо яҳудиён дар куништи онҳо ва дар бозор баҳс кунад; сипас баъзе файласуфон ӯро ба теппаи Марс бурданд, ки дар он ҷо ӯ суханронии хотирмонро ба шунавандагони бомаърифат, вале бутпараст ироа кард. Аз меҳнати ӯ баъзе самараҳо ба даст омад. Аъмол 17:15-22; Аъмол 18:1; 1 Таслӯникиён 3:1. Афина шаҳри қадимӣ буд ва тағйироти зиёд ва шаклҳои гуногуни ҳукуматро аз сар гузаронд. Он дар соли 86 пеш аз милод ба генерали Рум Сулла таслим шуд ва як қисми империяи Рум гардид, аммо дар соли 267 милод аз ҷониби готҳо муҳосира шуд ва дар соли 396 аз ҷониби Аларик, подшоҳи визиготҳо забт карда шуд. Дар соли 1456 аз ҷониби Муҳаммад II забт карда шуд ва дар соли 1833 пойтахти подшоҳии Юнони муосир гардид. Он тадриҷан тамоми шӯҳрати худро аз даст дод ва хонаҳо бебом ва харобазор шуданд. Дар соли 1834 подшоҳи Юнон Отто аз нав сохтани шаҳрро ташвиқ кард ва аз он вақт инҷониб он тадриҷан ба шаҳри сераҳолӣ табдил ёфт.

Дар замонҳои қадим, Афина, дар халиҷи Эгина, аз ду маҳалла иборат буд, шаҳр дар ҳамворӣ ва қалъа дар теппаи боло, Акрополис, ки дар он ҷо аҳолӣ аз ҳамла гурехтанд. Номи он ва номи олиҳаи сарпарасташ Афина (Афиная) ба ҳамдигар сахт алоқаманданд. Вай олиҳаи бокира, муҳофизи ҷангии халқи худ, сарпарасти санъат буд. Шаҳр тақрибан 3 мил аз соҳили баҳр дар як ҳамвории калон ҷойгир аст. Вақте ки Юнон озод буд, дар давраи пеш аз милод, 146 Афина пойтахти минтақаи Аттика буд ва таърихи беназиреро дар Юнон инкишоф дод. Он аввал бо зада гардонидани ҳамлаҳои форсӣ дар соли 490 ва 480 пеш аз милод шӯҳрат пайдо кард ва баъд аз он касби дурахшони сиёсӣ, тиҷоратӣ, адабӣ ва бадеӣ дошт. Дар асри 5 пеш аз милод бузургтарин демократияи Юнон буд ва бузургтарин ҳайкалтарошӣ ва асарҳои адабиро, ки ҷаҳон то ҳол дидааст, ба вуҷуд овард. Дар ҳамон аср Суқрот дар он ҷо зиндагӣ ва таълим медод, инчунин баъдтар Платон ва Арасту. Муноқиша бо Спарта, таъсири ҳамлаи Македония ва дар ниҳоят забти Юнон аз ҷониби Рум, ки бо номи ‘Ахая’ (нигаред) ба вилояти Рум табдил ёфт, аҳамияти сиёсии Афинаро коҳиш дод, аммо ҳамчун давлат аз Рум мавқеи озодӣ ва эҳтиромро, ки сазовори хидматҳои безаволи он буд, гирифт. Афина дар фалсафа ва санъат бартарӣ дошт ва дар замони Павлуси муқаддас (Аъмол 17:15 то Аъмол 18:1, 1 Таслӯникиён 3:1) маркази донишгоҳи машҳур буд. А. Сутер.