Андозҳо, Андозбандӣ, Андозгирӣ

Еҳуёқим заминро андозбандӣ кард, то тавонад талаботи фиръавн, подшоҳи Мисрро пардохт кунад. 2 Подшоҳон 23:35. Селевк IV Филопатор тақрибан соли 181 пеш аз милод «андозгир» шуд, то талаботи румиёнро пардохт кунад. Дониёл 11:20; ба АНТИОХ, СЕЛЕВК IV нигаред. Дар Луқо 2:1-5 «андозбандӣ»-и зикршуда на барои арзёбии амвол, балки барои бақайдгирии шахсон будааст. Ба КИРЕНИЙ нигаред. Гарчанде ки аз ҷониби императори Рум фармон дода шуда буд, ба назар мерасад, ки ба яҳудиён иҷозат дода шуда буд, ки барӯйхатгириро аз рӯи шаҳр ва насаб ба таври худ анҷом диҳанд. Дар Аъмол 5:37 ҳамин истилоҳ истифода шудааст, аммо бақайдгирӣ дар ин ҳолат метавонад ҳисоби амволи онҳоро (чунон ки Юсуф Флавий гуфтааст) дар бар гирифта бошад, ки боиси сарварии Яҳудо ба шӯриш гардид. Ба ҶАМЪКУНАНДАГОНИ АНДОЗ нигаред.