Одами кӯҳна
Истилоҳи «сурат» маънои намояндагиро дорад ва калимаи «мисл» ба шабоҳати ахлоқӣ ишора мекунад. Одам дар миёни офариниши мӯъҷизавӣ гузошта шуд, то Офаридгори худро дар рӯи замин намояндагӣ кунад. Ин бояд ба тавре сурат мегирифт, ки бо хислати Худо мувофиқ бошад, ба қадри имкон, ки одам онро дарк карда метавонист ё
