Барои ибодат бархостан
Ин як далели тасаллибахш аст, ки се шахси Сегона ҳеҷ гоҳ дар Китоби Муқаддас бе баракат якҷоя намешаванд. Мо ҳолатҳое дорем, ки ҳар яке, танҳо истода, як ҷанбаи тарсу ҳаросро нишон медиҳад: Падар, ки бо раъду барқи Сино пӯшида шудааст (Хур. 19:12,16,18; 20:18; Ибр. 12:20); Писар, ҳамчун санги афтода, ки ба хок мекӯбад (Мат. 21:44; Луқ. 20:18); ва Рӯҳулқудс, ки гуноҳро бар зидди Ӯ ҳеҷ гоҳ намебахшад (Мат. 12:31-32; Марқ. 3:28-29).
«Аммо дар Китоби Муқаддас ҳеҷ як ҳолате сабт нашудааст, ки дар он се шахси Сегона бе нияти файз якҷоя истода бошанд. Ва ин як фикри олиҷаноб аст, ки комилии илоҳият, дар тамоми моҳият ва амалиёти худ, ҳеҷ гоҳ ҷуз барои раҳмат зикр намешавад». Инро Ҷеймс Вон, ходими хуб таълимгирифтаи Худо навиштааст.
Тамоми таълимоти Сегона мавзӯи фаҳмиш не, балки имон аст. Мо бояд бо чунин рӯҳе ба Худо наздик шавем, ки ақли фариштагонро ҳангоми фарёд задан пур мекунад: «Муқаддас, муқаддас, муқаддас, Худованд Худои Қодири Мутлақ, ки буд ва ҳаст ва хоҳад омад!» (Ваҳй 4:8). Ин бояд барои мо намуна бошад, ки аз дуо ба ибодат, аз илтиҷо ба парастиш бархезем.
Биёед, ибодат кунем ва сар хам кунем; биёед дар пеши Худованд, Офаридгори худ, зону занем. Зеро Ӯ Худои мост, ва мо халқи чарогоҳи Ӯ ҳастем,ва гӯсфандони дасти Ӯ. Забур 95:6-7
Муаллиф номаълум
