Ман мехоҳам шарҳи мухтасари он чиро, ки Китоби Муқаддас дар бораи сифатҳои Худо ба мо мегӯяд, пешниҳод кунам:
Хусусиятҳои беназир
- Пеш аз ҳама, Худо дар Худаш вуҷуд дорад, Ӯ худвуҷудкунанда аст. Ин маънои онро дорад, ки Ӯ дар Худаш ҳаёт дорад, ки ба касе барои вуҷуд доштан ниёз надорад. Танҳо ҳамин сазовори ибодати мост.
- Аммо Худо на танҳо худвуҷудкунанда аст, Худо инчунин рӯҳ аст. Ин маънои онро дорад, ки Худо аслан ноаён аст. Мо медонем: Дар Масеҳ Ӯ одам шуд ва ба ин васила намоён шуд, аммо аслан мо Худоро дида наметавонем ва ҳамчун рӯҳ Ӯ ҳеҷ маҳдудияте надорад, ки ба он тобеъ бошад. Ин ҳам аҷиб аст.
- Худо беохир аст. Ӯ дар бузургӣ, дар қудрат, дар ҳикмати Худ беохир аст. «Беохир» аслан чизест, ки мо ҳатто тасаввур карда наметавонем. Беохир + 1 чист? Ин берун аз фаҳмиши мост (ё: Ин моро ба ҳайрат меорад), ва боз, ин сазовори ибодати мост.
- Худо комил аст, ва азбаски Ӯ комил ва олиҷаноб аст, кас Ӯро беҳтар карда наметавонад.
- Худо тағйир намеёбад, Ӯ ҳамеша комил, ҳамеша олиҷаноб боқӣ мемонад, ҳамон тавре ки Ӯст.
- Худо соҳибихтиёр аст, Ӯ бар замон ва абадият ҳукмронӣ мекунад, Ӯ ҳукмронӣ мекунад, Ӯ бар ҳама чиз назорат дорад, ҳеҷ кас ба иродаи Ӯ муқобилат карда наметавонад.
- Мо медонем, ки Худо ҳамадон аст, Ӯ ҳама чизро, гузашта, ҳозира ва ояндаро медонад.
- Ӯ ҳамаҷо ҳозир аст, шумо аз рӯи Ӯ гурехта наметавонед, Ӯ дар ақсои замин аст, Ӯ дар осмон аст, Ӯ дар Шеол аст.
- Худо Қодири Мутлақ аст, Ӯ ҳар чизеро, ки мехоҳад, карда метавонад, Ӯ ҳеҷ маҳдудияте надорад.
Хусусиятҳои ахлоқӣ
Инҳо ҳама хусусиятҳои беназири Худо мебошанд. Аммо мо инчунин метавонем дар бораи сифатҳои Худо аз ҷиҳати ахлоқӣ фикр кунем: Худо нур аст ва Худо муҳаббат аст, ва аз ин ду сифат ҳамаи сифатҳои дигари Худо аз ҷиҳати ахлоқӣ бармеоянд. Ба инҳо дохил мешаванд, ки Худо муқаддас, бегуноҳ, пок аст, ки Ӯ одилу меҳрубон аст, ки Ӯ содиқ аст.
Инҳо ҳама сифатҳои аҷиби Худо мебошанд, ки бояд ба ҳаёти имонии мо таъсир расонанд. Албатта, ҳамаи ин дар Масеҳ, дар Писари Худои зинда, ба таври комил ошкор шудааст.
