Чоршанбе, 22 Октябр 2025

Таронаи Довуд. Сӯи Ту, эй Худованд, мехонам. Эй кӯҳпораи ман, аз пешам хомӯш нагузар: мабодо аз пешам хомӯш гузарӣ, ва ман мисли фурӯравандагони гӯр гардам.

Забур 27:1

Дили боматонатро Ту дар осоиштагии комил нигоҳ медорӣ, зеро ки вай ба Ту таваккал мекунад.

Ишаъё 26:3

Бенаворо аз хок мебардорад, мискинро аз ахлот баланд мекунад, То ки бо мирон шинонад, бо мирони қавми Худ.

Забур 112:7-8

Сӯи Худои Таоло мехонам, сӯи Худое ки ҳама чизро барои ман муҳайё мекунад:

Забур 56:3

Азбаски ба корномаҳои Худо ва ба аъмоли дастҳои Ӯ диққат намедиҳанд, онҳоро хароб хоҳад кард ва бино нахоҳад намуд. Худованд муборак аст, зеро ки овози зориҳои маро шунидааст.

Забур 27:5-6

Ва Худои ҳар файз, ки моро ба ҷалоли абадии Худ дар Исои Масеҳ даъват намудааст, баъд аз уқубати кӯтоҳмуддати шумо, шуморо комил, устувор, қавӣ ва матин хоҳад кард. Ӯро ҷалол ва салтанат то абад бод. Омин.

1 Петрус 5:10-11