Гунаҳкорӣ
Чор калимаи дар унвони мо – «ғам, гуноҳ, тавба ва бахшиш» – ҳама метавонанд ба муносибатҳои инфиродии мо бо одамони дигар татбиқ шаванд. Биёед бубинем, ки ин калимаҳо аз нуқтаи назари Худо чӣ маъно доранд ва чӣ гуна онҳо дар муносибати мо бо Ӯ иштирок мекунанд.