Мақолаҳо

  • moses

    Аломатҳои Китоби Муқаддас – Қисми 5

    Даъвати Мусо дар робита бо мавзӯи мавъиза баъзе дарсҳои хеле ҷолибро пешниҳод мекунад. Он бо се аломат ҳамроҳ буд, ки онҳо низ ба мо се ҷанбаи мавъизаро пешниҳод мекунанд. Дар ин бора андеша кардан хуб аст, зеро мо дар замоне зиндагӣ мекунем, ки бисёре аз воизони Инҷилро бо ёрии ба истилоҳ аломатҳо ва мӯъҷизаҳо эълон мекунанд.

    Ҳуго Бутер

  • moses

    Аломатҳои Китоби Муқаддас – Қисми 6

    Зуҳури ҷалоли Худованд бо раъду барқ, абри ғафс, садои карнай ва дуду оташ ҳамроҳ буд. Ба ғайр аз чанде, ки Худо интихоб карда буд, исроилиён ба Ӯ наздик шуда наметавонистанд. Онҳо ҷуръат намекарданд, зеро аз баромадан ба кӯҳ манъ карда шуда буданд.

    Ҳуго Бутер

  • moses

    Аломатҳои Китоби Муқаддас – Қисми 7

    Ба назар чунин мерасад, ки одамони замони мо барои якдигар камтар ва камтар вақт доранд, мегӯяд муаллиф. Мо суханони зеринро ба ёд меорем: «Барои онҳо дар меҳмонхона ҷой набуд» (Луқо 2:7) Ҳатто мо имондорон метавонем ҳамон муносибати нодурустро нишон диҳем ва ба таври дунявӣ рафтор кунем

    Ҳуго Бутер
Намоиш дода мешавад 1 - 3 аз 3 мақолаҳо