Оё шумо ба қадри кофӣ хубед, ки танҳо ба Биҳишт дохил шавед?

Оё шумо ба қадри кофӣ хубед? «Барои ба осмон рафтан шумо бояд хеле-хеле хуб бошед», — боре духтараки хурдсол Руби ба як дӯсти калонсолаш гуфт. «Оё шумо ин қадар хубед?» — пурсид дӯсташ. «Не, фикр мекунам, не», — ростқавлона ҷавоб дод ӯ. Зиёда аз 1900 сол пеш, ҳавворӣ Павлус (ки 13 китоби Библияро навиштааст) гуфт, ки дар ӯ ҳеҷ чизи хубе зиндагӣ намекунад (Румиён 7:18). Оё ӯ ин қадар бад буда метавонист? Оё шумо ба қадри кофӣ хубед, ки ба осмон равед? Оё шумо ягон бор дурӯғ гуфтаед, чизе дуздидаед, ба волидонатон итоат накардаед ё дар бораи касе суханони бад гуфтаед? Агар шумо ин корро карда бошед, пас шумо ҳам чандон хуб нестед. Дар асл, мувофиқи китоби Худо, Библия, ҳеҷ яке аз мо ба қадри кофӣ хуб нест, ки танҳо ба осмон равад: «Касе нест, ки некӣ кунад, не, ҳатто як нафар ҳам нест… зеро ҳама гуноҳ кардаанд ва аз ҷалоли Худо маҳрум шудаанд» (Румиён 3:12, 23). Худо намегӯяд, ки мо наметавонем баъзе корҳои хуб кунем. Аммо Ӯ мегӯяд, ки ҳамаи мо корҳои баде мекунем, ки гуноҳ номида мешаванд ва онҳо моро аз осмон дур нигоҳ медоранд. «Пас чӣ тавр мо метавонем ба осмон равем?» Баъзе одамон фикр мекунанд, ки вақте мо коре хуб мекунем, он корҳои бадеро, ки мо кардаем, нест мекунад. Аммо гуноҳ ин қадар ба осонӣ аз байн намеравад. Худо гуноҳро ҳамчун доғи ифлос дар як порча матоъ — мисли ранг дар либосатон — тасвир мекунад, ки ҳар қадар онро бишӯед ҳам, аз байн намеравад. Вақте Руби инро шунид, вай як саволи хеле муҳим дод: «Пас чӣ тавр мо метавонем ба осмон равем?» Библия ҷавоб дорад: «Хуни Исои Масеҳ, Писари Худо, моро аз ҳар гуноҳ пок мекунад» (1 Юҳанно 1:7). Исо хуни Худро рехт ва барои гуноҳҳои мо мурд, то ки онҳо шуста шаванд. Ин душвортарин коре буд, ки касе кардааст. Оё шумо омодаед, ки барои корҳои бади дигарон азоб кашед? Мисли ман, шумо эҳтимол мегӯед: «Ҳеҷ гоҳ! Бигзор онҳо барои гуноҳҳои худ азоб кашанд. Онҳо сазовори он чизе ҳастанд, ки мегиранд.» Хабари хуш мехоҳед? Худо ҳеҷ гоҳ дар бораи мо инро нагуфтааст! Ба ҷои ин, Библия ба мо мегӯяд: «Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, нобуд нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ дошта бошад» (Юҳанно 3:16). Вақте Руби шунид, ки чӣ қадар оддӣ аст, ки ба осмон омода шавад — ва ӯ дар ҳақиқат мехост ба осмон равад — вай сарашро хам кард ва гуноҳҳояшро эътироф карда, аз Исои Масеҳ хоҳиш кард, ки Наҷотдиҳандаи ӯ бошад. Шумо чӣ? Библия моро огоҳ мекунад, ки агар мо ба Исо ҳамчун Худованд ва Наҷотдиҳандаи худ эътимод накунем, мо дар гуноҳҳои худ мемирем ва ба дӯзах меафтем. Чӣ гуна марги даҳшатнок! Чӣ гуна ҷои даҳшатнок! Аммо ин тавр будан шарт нест. Чаро кореро, ки Руби кард, намекунед? Чаро ҳозир ин корро намекунед? – С. Ҳадли ✎ Навиштаҳо аз The New King James Version, © 1994, Thomas Nelson, Inc. Бо иҷозат. Варақаҳои ройгон ва маслиҳатҳои библиявӣ бо дархост дастрасанд.