Рӯзи дурахшон ва шамолӣ дар соҳил буд. Ман дар бораи Исо ба чанд писару духтар, ки дар гирди ман дар рег нишаста буданд, сухан мегуфтам.
Як духтараки хурдсол бо номи Нелли аз ман пурсид: «Наҷот ёфтан чӣ маъно дорад? Оё ин коре нест, ки наҷотдиҳандагон мекунанд? Исо чӣ тавр наҷот медиҳад?»
«Кӣ ба ту гуфт, ки Исо наҷот медиҳад?» — пурсидам ман.
«Марде дар калисо ба ман гуфт. Ӯ гуфт, ки ман бояд наҷот ёбам».
«Ӯ бояд фикр карда бошад, ки ту гум шудаӣ, Нелли. Оё ту ҳоло гум шудаӣ?» — пурсидам ман.
«Ман гум нашудаам», — зуд ҷавоб дод ӯ. «Ман бародарам ва модарамро ҳамон ҷо мебинам».
«Шояд ту барои бародар ва модарат гум нашудаӣ, аммо ту барои Худо ва осмон аз сабаби гуноҳ гум шудаӣ. Оё ту медонӣ, ки гуноҳ чист?»
«Гуноҳ ин аст, ки ман калимаҳои бад истифода мекунам ва бо бародарам ҷанг мекунам ва ба модарам итоат намекунам ва дурӯғ мегӯям».
«Нелли, Худо аз гуноҳ нафрат дорад. Гуноҳ он чизест, ки моро аз осмон дур нигоҳ медорад. Аз сабаби гуноҳ мо гумроҳем. Аммо азбаски Худо моро чунон дӯст медорад, Ӯ Писари Худро Исоро фиристод, то моро аз гуноҳҳоямон наҷот диҳад. Наҷотдиҳанда кай одамонро наҷот медиҳад, Нелли?»
«Вақте ки онҳо ғарқ мешаванд ва худро наҷот дода наметавонанд», — бо боварӣ гуфт ӯ.
«Ҳоло, хеле хуб фикр кун. Ба ман бигӯ, ки кай ба мо лозим аст, ки Исо моро наҷот диҳад», — пурсидам ман.
«Ман намедонам. Модарам ҳеҷ гоҳ инро ба ман нагуфтааст».
«Вақте ки мо дар гуноҳҳоямон гумроҳем», — фаҳмондам ман. «Исои Масеҳ Писари Худост. Ӯ ҳама чизро офаридааст — ин уқёнус, ин рег, осмон, ин садафҳо, ҳатто шумо ва маро. Солҳои зиёд пеш, Ӯ аз осмон фуруд омад, то барои гуноҳҳои мо бимирад. Ҳарчанд шумо хеле ҷавонед, шумо гуноҳкор ҳастед. Оё шумо метавонед худро аз гуноҳ наҷот диҳед?»
Вай бо ғамгинӣ ҷавоб дод: «Ман кӯшиш мекунам, ки хуб бошам, аммо ин дер давом намекунад. Гумон мекунам, ки наметавонам».
«Дуруст мегӯӣ», — гуфтам ман ба ӯ. «Ҳеҷ кадоми мо наметавонем. Библия мегӯяд, ки “ҳама гуноҳ кардаанд ва аз ҷалоли Худо маҳруманд” (Румиён 3:23). Аммо он инчунин ба мо мегӯяд, ки “ҳангоме ки мо ҳанӯз гуноҳкор будем, Масеҳ барои мо мурд” (Румиён 5:8). Ӯ моро ин қадар дӯст медорад!»
Мо баланд шудани обро то он даме, ки қалъаҳои регии моро шуста бурд, пайхас накардем. Вақте ки мо ба ҷои бехатари санги калон кӯчидем, гуфтам: «Дар ин санги сахт мо бехатарем. Исо дар Библия санги сахт номида мешавад (Матто 7:24-27). Нелли, боварӣ ҳосил кун, ки ту бар Ӯ истодаӣ, вагарна ҳатман гумроҳ хоҳӣ шуд».
«Ман ба Ӯ бовар мекунам!» — ваъда дод Нелли.
Дар бораи шумо чӣ? Оё шумо медонед, ки гуноҳ чист? Оё шумо медонед, ки наҷот ёфтан чӣ маъно дорад? Оё Исо Наҷотдиҳандаи шумост? Оё шумо ба Ӯ ҳамчун санги сахти худ бовар мекунед? Ӯ ягона роҳи бехатарии абадӣ аст.
