Боз як бемории умумӣ ва хеле даҳшатнок ифтихор аст. Масалҳо 6:16 ба мо мегӯяд, ки аз 7 чизе, ки Худованд нафрат дорад, ифтихор аввал ва дурӯғ дуюм аст. Ифтихор низоъ (Масалҳо 13:10), харобӣ (Масалҳо 16:18) меорад, инсонро паст мекунад (Масалҳо 29:23) ва ғайра.
Боз бояд пурсем, ки ифтихор аз куҷо меояд? Он аз Иблис меояд. Дар Ҳизқиёл 28:12-14 мо тасвири ӯро дар симои шоҳи Сур мебинем. Ӯ бузургтарин махлуқи Худо, пур аз ҳикмат ва зебоии комил ба назар мерасад; «ту керуби тадҳиншуда ҳастӣ, ки мепӯшонӣ, ва Ман туро чунин гузоштам». Мо мехонем, «ту аз рӯзи офарида шуданат дар роҳҳои худ комил будӣ, то даме ки дар ту ноинсофӣ ёфт шуд». Дар Ишаъё 14:12-14, мо мефаҳмем, ки он ноинсофӣ чӣ буд: «Ман хоҳам» панҷ маротиба такрор мешавад. Инсон аз чунин ҷасорат, ва он ҳам дар чунин як имтиёздор, ба ларза меояд!
Кӣ метавонад бо чунин душман мубориза барад? Танҳо ЯК. Ҳатто Микоил фариштаи бузург (Яҳудо 9), ки бо иблис (дар бораи ҷасади Мусо) мубориза мебурд, ҷуръат накард, ки бар зидди ӯ айбдоркунии дағалона кунад, балки мегӯяд: «Худованд туро сарзаниш кунад». Воқеан суханони ҳикматомез - онҳоро эй ҷони ман, ба назар гир!
Имрӯз ифтихорро дар куҷо меёбем?
Саволи навбатӣ бояд ин бошад: «Имрӯз ифтихорро дар куҷо меёбем?» Чаро, мо онро қариб дар ҳама ҷо меёбем!
Зоҳироти ифтихор
ИФТИХОР: ДАР ЛИБОС либосҳое, ки мепӯшем ДАР РӮЙ занон ва мардон ДАР НАЖОД махсусан дар хориҷа ДАР ҶОЙ ҳар чӣ бошад ДАР ФАЗЛ афсӯс ва афсӯс, ҳатто дар он ҷое ки аз Худованд тӯҳфае ҳаст
Ифтихор дар тӯли асрҳо
Дар ҳар синну сол низ хатар вуҷуд дорад! Дар боғи Адан Ҳавво дид, ки меваи дарахт «барои хӯрок хуб аст». Хусусан вақте ки мо ҷавон ҳастем, мо мехоҳем иштиҳои худро қонеъ гардонем. Дар синни миёна (синни ба даст овардан), мо ҳадафи худро ба даст овардани чизҳое мегузорем, ки надорем. Дар пиронсолӣ як тамоюли решаканшуда вуҷуд дорад, ки чизеро, ки дар тӯли ҳаёти худ ба даст овардаем, пайдо кунем ва аз он хеле ифтихор кунем. Чӣ ғалаба ва шаҳодатест, вақте ки мо метавонем, бо қуввати Худованд, ин заъфҳои инсониро бартараф кунем. Худоро шукр!
Доварии ифтихор
Мо бояд ба ёд орем, ки Худованди мубораки мост, ки тамоми доварӣ ба ӯ супурда шудааст (Юҳанно 5:22), ки ифтихорро дар ҳар ҷое, ки ёфт шавад, ба ҳисоб мегирад.
Дар Матто 12:36 мо мефаҳмем, ки «ҳамаи мо дар рӯзи доварӣ барои ҳар сухани бекоре, ки мегӯем, ҳисоб хоҳем дод». Аммо дар бораи миллатҳо чӣ? Ин рӯйхати миллатҳоест, ки дар он рӯз доварӣ хоҳанд шуд, ҳама бо ифтихор махсус зикр шудаанд.
Исроил - бисёр ишораҳо Матто Сеир - 2 Вақоеънома 20:10 Яҳудо - Ирмиё 13:9 Адом - Абдиё 3 Ерусалим - бисёр ишораҳо Миср - Ҳизқиёл 29:9 Аммон - Сафанё 2:9-10 Эфиопия - Сафанё 2:12 Мӯоб - Ишаъё 16:6-7
Илова бар ин, ҳамаи миллатҳо дар довариҳои Мӯҳрҳо, Карнайҳо ва Ҷомҳо дар Ваҳй доварӣ мешаванд.
Ошкоро ИФТИХОР беназорат ба харобии комил меорад (Масалҳо 13:10).
Муқоиса: Фурӯтании Масеҳ
Аммо чӣ шодиест, ки ба ЯКЕ рӯ овардан, ки дар Ӯ ИФТИХОР НЕСТ! Ӯ, ки «ҳалим ва фурӯтан дар дил» аст (Матто 11:29), ва акнун ба Филиппиён 2:6-8 рӯ оварда, ҳафт қадами поёнрафтаеро, ки Ӯ то марги салиб гузошт, пайравӣ кунед.
Аз сар, дастҳо, пойҳояш бин Ғам ва муҳаббат омехта ҷорӣ шуд. — Айзек Уоттс
Эй муҳаббати илоҳӣ, моро назди худ нигоҳ дор, То ки мо ночизии худро бидонем; Ва ҳамеша ба ҷалоли Ту бошем, Дар имон роҳ равем, дар ҳоле ки дар ин ҷо ҳастем. (Ҷ.Н.Д.)
