Одаму Ҳавво ба як амри Худо итоат накарданд, ки аз дарахти дониши неку бад нахӯранд. Онҳо аз даст додани муоширати худ бо Худо азоб кашиданд. Ин ба тамоми офариниш, аз ҷумла ба шумо ва ман таъсир расонд! Аз сабаби гуноҳ, Одам ва ҳамаи онҳое, ки баъд аз ӯ зиндагӣ мекарданд, дигар аз фоидаи ҷамъоварии