Айюб ҷавоб дод ва гуфт: «Ба ростӣ медонам, ки ин тавр аст; аммо чӣ тавр инсон метавонад дар назди Худо одилона бошад? … Агар ман худро сафед мекардам, даҳони худам маро маҳкум мекард; агар ман комил мебудам, Ӯ маро мутакаббир медонист … Зеро Ӯ инсон нест, мисли ман, ки ман ба Ӯ ҷавоб диҳам; ки мо дар доварӣ якҷоя шавем. Дар байни мо довар нест, ки дасти худро бар ҳар дуи мо гузорад. —Айюб 9:1-2,20,32-33 JND
Вақте ки мо дар бораи қурбонии Масеҳ мулоҳиза меронем, мо бо ҳайрат мебинем, зеро мо медонем, ки Худованд Исо бегуноҳ аст. Саволе, ки аксар вақт дар лабони мост, ин аст: «Чаро чунин як шахс барои чунин як шахс мисли ман?» Ҷавобро метавон дар нигоҳ кардан ба Исои Масеҳ, Шафоатгари мо пайдо кард.
Мо бадбахтии ҳолати гунаҳкори худро медонем. Оё тааҷҷубовар аст, ки мо ҳамчун гунаҳкорон аз Худо дур будем? «Агар Ту, Худованд, гуноҳҳои моро қайд мекардӣ, эй ХУДОВАНД, кӣ истода метавонад?» (Заб. 130:3 KJV). Мо мебинем, ки ҳеҷ кас дар ҳолати гунаҳкорӣ наметавонист дар назди Худои муқаддас ва одилона истодагарӣ кунад (1 Подш. 6:20-ро баррасӣ кунед). Ҳеҷ кас нест, ки нек бошад, ҳатто як нафар ҳам нест (Рум. 3:10). Ҳамаи мо гуноҳ кардаем ва аз ҷалоли Худо маҳрум шудаем (ояти 23). Дар байни гунаҳкор ва Худо як халиҷе буд, ки ҳеҷ кас наметавонист онро убур кунад (Луқо 16:26). Ин ҷудоии доимӣ аз Худо буд. Ин натиҷаи гуноҳ буд.
Мо дар Ҳизқиёл 22 мехонем: «Ман дар миёни онҳо мардеро ҷустуҷӯ кардам, ки деворро барқарор кунад ва дар шикаст дар назди Ман истодагарӣ кунад … аммо ҳеҷ касро наёфтам» (ояти 30 JND). Ҳеҷ шахси заминӣ ё чизе набуд, ки дар шикаст истодагарӣ кунад. «Ва Ӯ дид, ки ҳеҷ кас нест, ва Ӯ ҳайрон шуд, ки ҳеҷ шафоатгар нест» (Иш. 59:16). Ҳеҷ кас набуд, ки дар байни инсони гунаҳкор ва Худои муқаддас истодагарӣ кунад. Ваҳй 5:3 инро тақвият медиҳад: «ҳеҷ кас» набуд – на дар осмон, на дар замин, на дар зери замин. Чӣ фикри харобиовар: мо ношоистаем! Сарфи назар аз ниятҳои неки мо барои намунаи Масеҳ будан, мо шоиста нестем.
Ва ман фариштаи қавиеро дидам, ки бо овози баланд эълон мекард: «Кӣ шоистаи кушодани китоб ва шикастани мӯҳрҳои он аст?» … Ва яке аз пирон ба ман мегӯяд: «Гиря накун. Инак, Шери аз қабилаи Яҳудо, решаи Довуд, ғолиб омадааст, то китоб ва ҳафт мӯҳри онро кушояд». Ва ман дар миёни тахт … Барраеро дидам, ки истода буд, гӯё кушта шуда буд. —Ваҳй 5:2,5-6.
Вақте ки мо, мисли ҳавворӣ Юҳанно, Барраро дар миён мебинем, мо Барраро гӯё нав кушта шуда бошад, қурбонии нав мебинем. Барои он ки қурбонии гуноҳ шавад, Барра бояд комил мебуд, ва ин Барраи комил барои Шафоатгари мо будан қобилият дорад. Шафоатгар, Он ки дар байни Худо ва инсон истодагарӣ мекунад, на танҳо як инсон буд. Ӯ Барраи комили Худо буд, ягона шахсе, ки барои қурбонӣ шоиста буд. Ӯ танҳо халиҷро пайваст.
Шафоатгар аз ҳама шоиста аст. Ҳама комилиятҳо дар Ӯ ҳастанд. Ӯ ба Худо комилан писанд аст. Ӯ, сурати дақиқи Худо, талаботи муқаддаси Худоро барои Шафоатгари мо будан қонеъ кард. Ҳеҷ кас наметавонист ин талаботи муқаддасро қонеъ кунад – ҳеҷ кас ба ҷуз Исо. Мо дар назди Худо бар асоси хуни Барра қобили қабул ҳастем. Қурбонии Ӯ ба мо имкон медиҳад, ки ба Худо наздик шавем, ва ба воситаи Барраи қурбонӣ мо дохил мешавем. Халиҷ аз байн рафтааст, зеро Шафоатгари мо дар байни Худо ва инсон истодааст.
Мо, моликияти харидашудаи Худованд, ки ҳар рӯз дар арзиши кори Ӯ зиндагӣ мекунем, набояд ба ҳеҷ кас ба ҷуз Исо танҳо ошиқ бошем. Вақте ки замонҳои даҳшат меоянд, чашмҳоро баланд кунед! Худованд меояд ва ба мо даст мерасонад. Хоҳиши бузурги Худо ин аст, ки мо ба боло нигоҳ кунем ва ҳеҷ касро набинем, ба ҷуз Исо танҳо. Ӯ ягона шахс барои дилҳои мост; Он ки метавонад ҳар як ниёзро қонеъ кунад ва ҳар як тарсу ҳаросро ором кунад. Кош дилҳои мо ба Он ки ҳар рӯз аз номи мо шафоат мекунад, рӯ оваранд.
—Мутобиқшуда аз «Худованд наздик аст. Мулоҳизаҳои ҳаррӯза», 27–28 майи 2015
Ҳеҷ кас нест, Худованд Исо, ҳеҷ кас мисли Ту нест,
Барои дилшикастагон ҳеҷ кас мисли Ту нест!
Ҳеҷ кас нест, Худованд Исо, ҳеҷ кас мисли Ту нест,
Барои гаронборшудагон ҳеҷ кас мисли Ту нест!
Ҳеҷ кас нест, Худованд Исо, ҳеҷ кас мисли Ту нест,
Барои ҷоне, ки ташна аст, ҳеҷ кас мисли Ту нест! —Муаллиф номаълум
