Рӯшноӣ андохтан РӮШНОӢ Ба Адвент
Адвент замонест барои ёдоварӣ аз «Нури ҷаҳон», ки ба ҷаҳоне, ки аз торикӣ фаро гирифта шудааст, меояд. Аз ин рӯ, одати маъмултарин дар байни бисёре аз масеҳиён ин аст, ки ҳар як якшанбеи декабр шамъи дигарро дар интизори таваллуди Он ки барои рондани торикӣ омад, фурӯзон мекунанд (Юҳанно 1:4-5).
«Нури ҳақиқӣ, ки ҳар як инсонро равшан мекунад» (Юҳанно 1:9) тӯҳфаи аслии Мавлуди Исо аст: Худо яке аз мо мешавад, то он чиро, ки дар торикии гуноҳ гум шудааст, наҷот диҳад. Паёми Адвент ин аст, ки вақте ҷаҳон дар торикии кӯркунанда аст, Исо бо ин суханон меояд: «Ман Нури ҷаҳон ҳастам. Ҳар кӣ Маро пайравӣ кунад, ҳеҷ гоҳ дар торикӣ роҳ нахоҳад рафт, балки Нури ҳаёт хоҳад дошт» (Юҳанно 8:12).
Вақте ки мо камтар интизор ҳастем, ва вақте ки барои он далеле нест, Нури Худо ба таври ғайричашмдошт ворид мешавад. Танҳо аз волидони Яҳёи Таъмиддиҳанда ё волидони Исо ё Шимъӯн ва Анна, пайғамбароне, ки медонистанд, ки дар Масеҳ наҷот ба ҷаҳон омадааст, пурсед (Луқо 1:39-2:37).
Мо наметавонем инкор кунем, ки миллатҳо дар азоб мемонанд ва мардон аз тарси худ нафасгир мешаванд. Аммо мо инчунин наметавонем инкор кунем, ки Масеҳ Нури ҷаҳон аст. Ба таври рамзӣ, Адвент моро даъват мекунад, ки шамъҳоро дар интизори умедбахши таваллуди Наҷотдиҳанда дар дили онҳое, ки дар торикӣ ҳастанд, фурӯзон кунем. Ба онҳое, ки мехостанд Ӯро ҳангоми шифо додани кӯри модарзод ба дом афтонанд, Ӯ гуфт: «Ман Нури ҷаҳон ҳастам» (Юҳанно 9:5). Ва ба мо Ӯ мегӯяд: «Шумо нури ҷаҳон ҳастед… бигзор нури шумо дурахшад» (Матто 5:14-16). Биёед нури Ӯро бо онҳое, ки дар торикӣ ҳастанд, мубодила кунем.
Яҳёи Таъмиддиҳанда одамонро ба Нур даъват кард, ки аз пайғамбар Ишаъё иқтибос овард: «Роҳро барои Худованд омода кунед» (Ишаъё 40:3; Марқӯс 1:3; Юҳанно 1:6-9). Биёед ба даъвати Яҳё гӯш диҳем ва Адвентро замоне гардонем, ки аз худ ин саволро мепурсем: Оё Нур дар ҳаёти мо нишон медиҳад, ки мо таваллуди Он ки гуфт: «Ман ба ҷаҳон ҳамчун Нур омадаам, то ҳеҷ кас, ки ба Ман имон оварад, дар торикӣ намонад» (Юҳанно 12:46) таҷлил мекунем?
Рӯшноӣ ба Адвент: Таҷлили Масеҳ — Нур
29 Окт, 2024
2 Ҳадди ақал хондан
Иқтибоси Китоби Муқаддас
Ишаъё 40:3Луқо 1:39–2:37Марқӯс 1:3Матто 5:14–16Юҳанно 1:4–5Юҳанно 1:6–9
Категорияҳо
Мақолаҳои марбут

Офариниш
Фаҳмиши офариниши Худо, замон, абадият ва осмон
Худо осмон ва заминро офарид, ва Худо гуфт: «Бигзор дар миёни обҳо фазое бошад» (ояти 1:20) Худо гуфт…
Алан Кросби
Марг
Оё шумо барои анҷоми пешгӯинашавандаи ҳаёт ва абадият омодаед?
Ҳаёт пешгӯинашаванда аст ва марг метавонад ногаҳон фаро расад. Оё шумо омодаед, ки вақте вақти шумо мерасад…
Номаълум
Парастиш
Исонинг олдида қандай йиқиласиз: қўрқув биланми ёки ибодат биланми?
Ҳама дар назди Исо ё аз тарси доварии абадӣ, ё аз ибодати муҳаббат ва қурбонии комили Ӯ зону мезананд.
Пол Албертс
Сулҳ
Мо сулҳро аз куҷо пайдо мекунем?
Дар калисое дар Энори, Каролинаи Ҷанубӣ, машқи хор баргузор мешуд, ки кӯдаке гиря кардан гирифт. Роҳбари хор…
Роско Барнс III
Гунаҳ
Оё ба шумо дарсҳои шиноварӣ ё Наҷотдиҳанда барои наҷот лозим аст?
Марди ғарқшуда ба наҷотдиҳанда ниёз дорад, на ба дарсҳо. Аз ҷиҳати рӯҳонӣ, ҳама гуноҳ кардаанд ва ба Исои…

Иқрор
Иқрори Масеҳ: Вокуниши табиӣ ба наҷот
Бифаҳмед, ки чаро иқрори Исои Масеҳ як вокуниши табиӣ ва интизорӣ барои онҳоест, ки наҷотро тавассути имон ба…
Брюс Коллинз
