
Муҳаббат
Муҳаббати Агапеи Худо: Фармон барои муҳаббати бечунучаро ба дигарон
Ин мақола агапе, ё «муҳаббати сар»,-ро ҳамчун интихоби муҳаббати бечунучаро, мисли он ки Худо моро дӯст…


Муҳаббат
Ин мақола агапе, ё «муҳаббати сар»,-ро ҳамчун интихоби муҳаббати бечунучаро, мисли он ки Худо моро дӯст…
Мақсад
Бисёриҳо ҳаётро ҳамчун лаззати зудгузар муайян мекунанд, аммо Исои Масеҳ ҳаёти нав, фаровон ва ҷовидонаро…
Гунаҳ
Таъсири эҳтимолии хатои Y2K-ро омӯзед ва мушкилоти хеле бузургтарро кашф кунед: гуноҳ. Дар бораи ҳалли Худо…

Шахсият дар Масеҳ
Бифаҳмед, ки чӣ гуна Инҷил шахсияти шуморо муайян мекунад, дарсҳоро аз гузаштан аз Баҳри Сурх ва дарёи Урдун…

Доварӣ
Бифаҳмед, ки чӣ тавр Масеҳ аз доварии даҳшатноки Худо паноҳгоҳ медиҳад, ҳамон тавре ки сӯзонидани…
Наҷот
Нақшаи Худоро барои наҷот ва ҳаёти ҷовидонӣ кашф кунед. Дар бораи гуноҳ, оқибатҳои он ва чӣ гуна қурбонии…
Хушхабар – апрели 2018 – Маҷаллаи Файз ва Ҳақиқат
Чаро Исо мурд?
«Зеро Худо ҷаҳонро чунон дӯст дошт, ки Писари ягонаи Худро дод, то ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, талаф нашавад, балки ҳаёти ҷовидонӣ ёбад». — Юҳанно 3:16 НКҶВ
Чаро мо мемирем Ман ва шумо мемирем, зеро мо гуноҳкорем. Мо ба ҳукми одилонаи Худо дар бораи марг ва доварӣ дучор шудаем (Рум. 3:23, 6:23; Ибр. 9:27).
Марг ба Исои Масеҳ даъво надошт Худованд Исои Масеҳ аз осмон фуруд омад (Юҳанно 6:41). Ӯ аз Рӯҳи Муқаддас ҳомила шуда, аз Марям, бокира, таваллуд ёфт (Мат. 1:18, 20, 23). Ӯ табиати гуноҳкор надошт, чунон ки мо дорем, ва Ӯ ҳеҷ гоҳ гуноҳ накардааст (1 Юҳанно 3:5; 1 Пет. 2:22). Аз ин рӯ, марг ба Ӯ даъво надошт.
Ӯ ихтиёран иҷозат дод, ки мардони шарир Ӯро дар Ҷолҷота маслуб кунанд (Юҳанно 6:38, 10:17-18). Агар Ӯ мехост аз салиб фуруд ояд, ҳеҷ чиз наметавонист Ӯро боздорад – на мехҳо ва на қудрати Империяи Рум. Ин муҳаббат ба ҷони гаронбаҳо ва намирандаи шумо буд, ки Худованд Исои Масеҳро аз осмон фуруд овард, Ӯро ба он салиби нангин бурд ва Ӯро дар он ҷо нигоҳ дошт, то даме ки кори наҷотро ба анҷом расонд (19:30).
Роҳи дигар набуд Роҳи дигар ва шахси дигаре набуд, ки Худои Қодир шуморо аз ҷазои одилонаи гуноҳҳоятон наҷот диҳад (Аъмол 4:12; 1 Юҳанно 4:9-10).
Худованд Исои Масеҳ Худо ва Инсон дар як шахси муборак аст. Ҳамчун Писари абадии Худо, Ӯ талаботи муқаддас ва одилонаи Худоро медонист, ки аз ҷониби гуноҳҳои мо вайрон карда шуданд. Ҳамчун Инсони комил (рӯҳ, ҷон ва ҷисм), Ӯ қодир буд, ки барои ҳама гуноҳҳои рӯҳ, ҷон ва ҷисми инсон пардохт кунад.
Тасдиқи Худо Худо кори бузурги Масеҳро дар салиб тасдиқ кард ва Ӯ инро бо эҳё кардани Ӯ аз мурдагон ва нишондани Ӯ дар дасти рости Худаш дар осмон нишон дод (Аъмол 5:30). Исои Масеҳ ҳоло дар он ҷост – як Инсони зинда, меҳрубон, бо доғҳое, ки ҳанӯз дар дастҳо ва пойҳояш ҳастанд, ки Ӯ ҳангоми мурданаш барои гуноҳҳои мо гирифта буд (Юҳанно 20:27).
Вақте ки шумо инро мехонед, Ӯ аз осмон ба шумо менигарад ва Ӯ фикрҳо ва ниятҳои дили шуморо медонад. Ӯ медонад, ки шумо дар бораи гуноҳҳои худ ва дар бораи Ӯ чӣ фикр мекунед. Ӯ мехоҳад Наҷотдиҳандаи шумо бошад.
Чаро Исо мурд? Ӯ барои гуноҳҳои шумо мурд! Шумо бояд дарк кунед, ки гуноҳҳои зиёди шумо боиси марги Ӯ шуданд. Ва танҳо як гуноҳ кофӣ аст, ки шуморо аз биҳишти комили Худо абадан дур кунад. Аммо шумо метавонед бахшиши Худоро танҳо бо иқрор кардани гуноҳҳои худ ба Ӯ ва имон овардан ба Ӯ ҳамчун ҷонишини худ қабул кунед (Рум. 10:9).
Гарчанде ки шумо барои ман бегонаед, шумо барои Худо бегона нестед; Ӯ ҳама чизро дар бораи шумо медонад. Оё Худованд Исои Масеҳ шахсан шуморо аз ҷазо ва қудрати гуноҳҳоятон наҷот додааст? Оё шумо ба ин боварӣ доред, дар асоси Китоби Муқаддас? Агар шумо ҳоло Ӯро ҳамчун Наҷотдиҳанда рад кунед, шумо дар ниҳоят ҳамчун Довари худ дар назди Ӯ хоҳед истод, аммо он гоҳ абадан дер хоҳад шуд (Юҳанно 5:22; Ваҳй 20:11-15)!
Шумо чӣ кор хоҳед кард? «Ҳар кӣ ба Ӯ имон оварад, маҳкум намешавад; аммо ҳар кӣ имон наоварад, аллакай маҳкум шудааст, зеро ба исми Писари ягонаи Худо имон наовардааст» (Юҳанно 3:18).
«Ва шумо медонед, ки Ӯ зоҳир шуд, то гуноҳҳои моро бартараф кунад, ва дар Ӯ гуноҳе нест» (1 Юҳанно 3:5). «Чӣ тавр мо гурехта метавонем, агар чунин наҷоти бузургро нодида гирем» (Ибр. 2:3).
Оё шумо ба марги Исои Масеҳ барои гуноҳҳои худ имон меоваред? Ӯ нархро барои шумо пардохт кард, ва шумо метавонед аз маҳкумият ва доварӣ аз ҷониби Худои Худаш наҷот ёбед! Мо метавонем ба шумо гӯем, ки чӣ тавр.
Ин мақола ҳамчун рисолаи Инҷил аз *Файз ва Ҳақиқат дастрас аст.